مركّب از دو حرف يا بيشتر تا هفت حرف مثلا وضع مىكند . و مقصود از تقييد به اينكه گفتيم « و بيشتر » بيان آن است كه كلمه صدق مىكند بر اكثر از دو حرف آنطور كه بر مركّب از دو حرف صدق مىكند . و تردد و تبدّلى در ماهيّت لم نيز بوجود نمىآيد . زيرا طبيعتى كه موضوع له براى لفظ كلمه بوده عبارت است از طبيعت لفظى كلّى كه مركّب از دو حرف يا بيشتر بوده و تبدّل و ترديد نيز در اجزاء افراد كلمه وجود دارد و نه خود طبيعت . مثلا « زيد » كلمهاى است كه مركّب از « زاد و ياء و دال » بود و كلمهء « يد » مركّب از « ياء » و دال مىباشد ولى ماهيّت كلمه كه عنوان كلّى « مركّب از دو حرف يا بيشتر » بوده ثابت است . و گاهى چنين معنا و عنوان كلّى و قدر جامع را به كلّى در معيّن يا كلّى محصور در اجزاء معين مىنامند . در اين مثال ، عنوان كلّى ، عبارت از « مركّب از دو حرف يا بيشتر » بوده و اجزاء معيّن كه اين كلّى محصور و معيّن در آنها بوده و در ضمن اين اجزاء محقّق شده عبارت از حروف هجائيّه و الفبايى مىباشد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 349
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٣٤٩