در زمان نبىّ اكرم ( ص ) مىباشد .
نظرا الى انّ السّنّة الخ : كلمهء « نظرا » مفعول لاجله براى بىاثر بودن اين جهل مىباشد .
غير مبتلى بها : ضمير در « بها » به سنت نبويّه برمىگردد .
الّا ما نقل لنا الخ : ضمير نايب فاعلى در « نقل » به ماء موصوله به معناى « سنت نبويّه » برمىگردد .
على لسانهم : ضمير در « لسانهم » به آل البيت ( ع ) برمىگردد .
و قد عرفت الحال فى كلماتهم : ضمير در « كلماتهم » به آل البيت « ع » برمىگردد .
انّه لا بدّ من حملها الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن و در « حملها » به « كلماتهم » برمىگردد .
فاغلب ما ورد فيه من هذه الالفاظ او كلّه : ضمير در « فيه » به قرآن و در « كلّه » كه عطف به « اغلب » بوده به « ما ورد » برگشته و « من هذه الالفاظ » بيان ماء موصوله مىباشد .
فى هذا النّزاع : يعنى ثبوت حقيقت شرعيّه و عدم ثبوت حقيقت شرعيّه در اين الفاظ .
بالنّسبة اليه : ضمير در « اليه » به « ما ورد فى القرآن » برمىگردد .
على نسق واحد : يعنى به يك شكل .
فانّ بعضها كثير التّداول : ضمير در « بعضها » به الفاظ شرعيّه برگشته و كلمهء « كثير التّداول » به معناى « كثير الاستعمال » مىباشد .
الّتى يؤدّونها : ضمير فاعلى در « يؤدّونها » به مسلمين و ضمير مفعولى به صلاة
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 313
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٣١٣