تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 310

مساهمون:

ص٣١٠
فضايى نه به صورت خبر متواتر و نه خبر واحد نقل نشده ، پس قطع داريم چنين وضعى صورت نگرفته است . 198 - آيا الفاظ وارده در كلام شارع در معناى جديد به واسطهء وضع تعيّنى نقل داده شده‌اند و چنين وضعى براى آنها ثابت است چرا ؟ ( و امّا الثّانى . . . عليهم السّلام ) مىفرمايد : وضع تعيّنى اين الفاظ در معانى جديد نسبت به عصر امامان معصوم عليهم السلام يعنى از زمان على « ع » به بعد قطعى بوده و شكّى در آن نيست . يعنى اين الفاظ در زمان ائمه عليهم السّلام حقيقت در معانى شرعيه شده‌اند . زيرا وقتى يك لفظ يا الفاظى زمان قابل توجّهى و آن‌هم در لسان جماعت بسيارى در يك معناى خاصّى كه آن‌هم معناى جديدى بوده به كار رفته و استعمال شود به واسطهء كثرت استعمالش در آن معنا ، وضع تعيّنى پيدا كرده و حقيقت در آن معناى جديد مىشود . حال چگونه است استعمال اين الفاظ در نزد همهء مسلمين و در سنين متمادى كه در معانى جديد استعمال شده‌اند ؟ « 1 » قطعا اين الفاظ نيز در اين معانى جديد حقيقت شده و بايد اين الفاظ را در روايات امامان عليهم السلام وقتى بدون قرينه باشند حمل بر مبناى جديد و شرعى آن نمود . مثلا اگر امام « ع » فرموده باشد : « صلّوا عند رؤية الهلال » حكم شود كه مقصود امام ( ع ) آن است كه هنگام رؤيت هلال بايد نماز خواند .
هامش
( 1 ) - زيرا مسلمانان مدت بيست و سه سال در زمان پيامبر « ص » اين الفاظ را در معانى شرعيّه به كار برده‌اند .