المسلمين قاطبة فى سنين متمادية فلا بدّ من حمل الخ » فاء در « فلا بدّ » و جملهء بعدش جواب شرط « اذن » مىباشد .
اذا تجرّدت عن القرائن : ضمير در « تجرّدت » به « تلك الالفاظ » برمىگردد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
196 - تحقيق در مسئله حقيقت شرعيّه در نظر مصنّف چگونه است ؟ ( و التّحقيق . . . او التّعيّنى )
ج : مىفرمايد : تحقيق آن است كه گفته شود : اين الفاظ از معانى لغوىاشان به معانى جديد و شرعى يا با وضع تعيينى نقل داده شدهاند يا با وضع تعيّنى . يعنى در ثبوت حقيقت شرعيّه يا بايد وضع تعيينى اين الفاظ را در معانى جديده اثبات نمود يا وضع تعيّنى آنها را اثبات كرد .
197 - آيا الفاظ وارده در كلام شارع در معناى جديد به واسطه وضع تعيينى نقل داده شدهاند و چنين وضعى براى آنها ثابت شده است چرا ؟ ( امّا الاوّل . . . ذلك ابدا )
ج : مىفرمايد : امّا وضع تعيينى اين الفاظ براى معانى جديد قطعا منتفى است . چرا كه اگر چنين وضعى صورت گرفته بود و شارع اين الفاظ را از معانى لغوى نقل داده و در معناى جديد وضع كرده بود . هرآينه به واسطه اخبار متواتر يا لااقلّ با خبر واحد به ما مىرسيد و براى ما نقل مىشد . زيرا هيچ داعى و انگيزهاى براى مخفىكارى و تقيّه از طرف رسول اكرم ( ص ) وجود نداشت . بلكه انگيزهها براى بيان آن بسيار بود « 1 » و حال آنكه چنين نقلى صورت نگرفته است . بنابراين وقتى با وجود چنين
هامش
( 1 ) - زيرا مسئله از مسائل سياسى نبوده بلكه از امورى است كه مربوط به رفتار و گفتار پيامبر در خصوص احكام و مسائلى بوده كه مسلمانان شوق زيادى در شنيدن و فهميدن آن داشتهاند .