متن :
و الفائدة من هذا النّزاع تظهر فى الالفاظ الواردة في كلام الشّارع مجرّدة عن القرينة سواء كانت فى القرآن الكريم ام السّنّة ، فعلى القول الاوّل يجب حملها على المعانى الشّرعيّة ، و على الثّاني تحمل على المعانى اللّغويّة ، او يتوقّف فيها فلا تحمل على المعانى الشّرعيّة و لا على اللّغويّة ، بناء على رأى من يذهب الى التّوقّف فيما اذا دار الامر بين المعنى الحقيقىّ و بين المجاز المشهور ، اذ من المعلوم انّه اذا لم تثبت الحقيقة الشّرعيّة فهذه المعانى المستحدثة تكون على الاقلّ مجازا مشهورا في زمانه صلّى اللّه عليه و آله .
ترجمه :
[ فايده نزاع در ثبوت و عدم ثبوت حقيقت شرعيه . . . ]
و فايده از اين نزاع ( ثبوت و عدم ثبوت حقيقت شرعيه ) ظاهر مىشود ( فائده ) در الفاظى كه وارد شده در كلام شارع درحالىكه خالى از قرينه است . اعمّ از اينكه باشند ( الفاظ ) در قرآن يا سنّت . پس بنا بر قول اوّل ( ثبوت حقيقت شرعيّه ) واجب مىشود حمل آن ( الفاظ ) بر معانى شرعى و بنا بر دوّم ، حمل مىشوند ( الفاظ ) بر معانى لغوى يا توقّف مىشود در آن ( الفاظ ) ، پس حمل نمىشوند بر معانى شرعى و نه بر لغوى ، بنا بر نظر كسانى كه قائل مىشوند به توقّف در آنجايى كه دائر باشد امر بين معناى حقيقى و بين مجاز مشهور . زيرا معلوم است همانا وقتى ثابت نشود حقيقت شرعيه ، پس اين معانى جديد مىباشند ( معانى جديد ) - حد اقلّ - مجاز مشهور در زمان او ( شارع ) صلّى اللّه عليه و آله .
نكات دستورى و توضيح واژگان
تظهر فى الالفاظ الخ : ضمير فاعلى در « تظهر » به فائده برمىگردد .
سواء كانت فى القرآن الكريم او السّنّة : ضمير در « كانت » به الفاظ وارده برمىگردد .