بايد توجه داشت اين صورت از مسئله از محلّ نزاع خارج است . زيرا استعمال لفظ در اكثر از يك معنا نبوده بلكه در معناى واحد كه « المسمّى » بوده استعمال شده و اين استعمال هم به نحو مجاز مىباشد . چرا كه با تأويل بردن و در غير معناى موضوع له مىباشد . به عبارت ديگر « المسمّى » كه لفظ ، تأويل به آن مىرود يك معناى كلّى است كه قابل صدق بر كثيرين و افراد متعدّد خواهد بود . « 1 » ارادهء متعدّد و معناى مختلف كردن به اين جهت مىباشد و نه استعمال لفظ مفرد در اكثر از معناى واحد .
هامش
( 1 ) - يعنى هم محمّد بن بكر و هم محمد بن عمر هر دو مسمّاى به محمّد مىباشد . و عين به معناى چشمه و عين به معناى چشم و عين به معناى جاسوس هر سه مسمّاى به عين مىباشند .