« هذا الوجود » كه مقصود از آن وجود حقيقى براى آينه بوده برگشته و ضمير نايب فاعلى در « ينسب » كه خبر براى « هذا الوجود » بوده به « هذا الوجود » برمىگردد .
فانّما ينظر اليها : ضمير در « اليها » به صورت برمىگردد .
هى للصّورة الخ : ضمير « هى » به « نظرة واحدة » يك نگاه برمىگردد .
ملحوظة تبعا الخ : كلمهء « تبعا » تمييز نسبت براى « ملحوظة » كه خبر « تكون » بوده مىباشد .
و فانية فيها فناء العنوان فى المعنون : ضمير در « فيها » به صورت برگشته و كلمهء « فانية » عطف به « ملحوظة » بوده و كلمهء « فناء » اضافه شده به « العنوان » و مطلق نوعى براى « فانية » مىباشد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
177 - مثالى را كه مصنّف براى بيان رابطهء بين لفظ و معنا آورده چگونه است ؟ ( و هذا نظير . . . فى المعنون )
ج : مىفرمايد : رابطهء بين لفظ و معنا نظير صورت در آينه است . چرا كه وجود صورت به واسطهء وجود آينه بوده و حال آنكه وجود حقيقى براى آينه است . ولى همين وجود حقيقى به صورت بالعرض و ثانيا به صورت نسبت داده مىشود .
بنابراين وقتى كسى نگاه به صورت در آينه مىكند ، همانا نگاه به صورت مىكند از طريق آينه با يك نگاه كه اين يك نگاه به صورت مستقلّ و بالاصالة براى صورت