مضاف اليه كلمهء « باعتبار » مىباشد .
يجب اتّباعها : ضمير در « اتباعها » به لغت عربيّهء صحيحه برگشته و اين عبارت صفت بعد از صفت براى « لغة عربيّة صحيحة » مىباشد .
يحصل التّرادف و الاشتراك : عبارت « عند الجمع بين هذه اللّغات » متعلّق به « يحصل » بوده و عبارت در اصل چنين است ، « و يحصل التّرادف و الاشتراك عند الجمع بين هذه اللّغات باعتبار انّ كلّ لغة عربيّة صحيحة يجب اتّباعها » .
كما صرّح به الخ : ضمير در « به » به احتمال ثانى برمىگردد .
فهو الاغلب الخ : ضمير « هو » به احتمال ثانى برمىگردد .
و لذا نسمع علماء العربيّة يقولون الخ : كلمهء « علماء » مفعول « نسمع » و اضافه شده به « العربيّة » و جمله « يقولون » كه ضمير در آن به « علماء العربيّة » برگشته ، جملهء حاليه بوده و جملهء « لغة الحجار كذا » كه مركب از مبتدا و خبر بوده نيز مفعول « يقولون » مىباشد .
فهذا دليل على تعدّد الوضع الخ : مشار اليه « هذا » قول علماى عربيّه مىباشد .
فى ذلك : مشار اليه « ذلك » نحوهء پيدايش ترادف و اشتراك مىباشد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
167 - آيا لفظ مترادف و مشترك « 1 » امكان دارد و برفرض امكان آيا واقع هم شده
هامش
( 1 ) - وضع الفاظ نسبت به معانى به چهار صورت است :
الف : معناى كلّى را كه منطبق بر افراد متعدّدى بوده در نظر گرفته و لفظ را براى آن معنا وضع نمود . مثل معناى حيوان ناطق كه لفظ انسان براى آن وضع شده و به آن مشترك معنوى گويند .