تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 232

مساهمون:

ص٢٣٢
فانّه كان يجرى : ضمير در « فانّه » و « كان » و « يجرى » به علم الهدى برگشته و عبارت بيانگر معناى ماضى استمرارى مىباشد . بينما : كلمهء « بينما » به معناى درحالىكه مىباشد . انّما تجرى الخ : ضمير فاعلى در « تجرى » به اصالة الحقيقه برمىگردد . لا فى الوضع : عبارت ، عطف بر « فى المراد » مىباشد يعنى « لا تجرى فى الوضع » . فالمرجع فيه : ضمير در « فيه » به نحو ثانى برگشته و كلمهء « المرجع » مبتدا و خبرش « الاصول اللّفظيّة » مىباشد . لاجلها فينبغى الكلام فيها من جهتين : ضمير در « لاجلها » و در « فيها » به اصول لفظيّه برمىگردد . اوّلا فى ذكرها و ذكر مواردها : كلمهء « اولا » بدل تفصيلى اوّل براى « جهتين » بوده و ضمير در « ذكرها » و « مواردها » به اصول لفظيّه برمىگردد . ثانيا فى حجّيتها و مدرك حجيّتها : كلمهء « ثانيا » بدل تفصيلى دوّم براى « جهتين » و ضمير در هر دو « حجيّتها » به اصول لفظيّه برمىگردد .

شرح ( پرسش و پاسخ )

140 - شكّ در الفاظ چند نوع است ؟ ( اعلم انّ . . . للرّجل الشّجاع ) ج : مىفرمايد : به دو نوع است : الف : شكّ در اينكه آيا فلان لفظ ، مثلا لفظ اسد ، وضع شده براى حيوان مفترس يا براى رجل شجاع ، يعنى شكّ در وضع الفاظ براى معنايى از معانى داشته باشيم . ب : شكّ در مواد و مقصود از لفظ . مثل اينكه شكّ داشته باشيم آيا متكلّم از كلمهء « اسد » در جملهء « رايت اسدا » معناى حقيقى اسد را كه حيوان مفترس بوده اراده نموده و يا معناى مجازىاش را كه رجل شجاع بوده اراده كرده است ؟ البتّه بعد از
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 232 | حسن سيد اشرفى