برمىگردد .
و لكنّه جواب غير صحيح : ضمير در « لكنّه » به جواب برمىگردد .
لانّه لا دليل على وجوب الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد .
اتّباع ما يشترطه الواضع : ضمير منصوبى در « يشترطه » به « ماء موصوله » به معناى لحاظ برمىگردد .
اذا لم يكن اشتراطه يوجب الخ : ضمير در « اشتراطه » به واضع و در « يوجب » به اشتراط واضع برمىگردد .
فمخالفته توجب العصيان : ضمير در « مخالفته » به واضع و در « توجب » به مخالفت واضع برمىگردد .
لا غلط الكلام : كلمه « غلط » كه اضافه به « الكلام » شده عطف بر « العصيان » مىباشد يعنى « لا توجب غلط الكلام » .
شرح ( پرسش و پاسخ )
71 - از بيان و استدلالى كه در اثبات قول سوّم مبنى بر اينكه حروف همچون اسماء داراى معنا بوده ولى ذاتا باهم مختلفند چه چيزى روشن مىشود ؟ ( و على هذا فيظهر . . . مختلفان باللّحاظ )
ج : مىفرمايد : اولا : روشن مىشود بطلان قول دوّم كه قائلش مىگفت ؛ حروف همچون علائم بوده و داراى معنا و موضوع له نمىباشد . ثانيا : بطلان قول اوّل نيز روشن مىشود كه مىگفت ؛ حروف داراى معنا و موضوع له بوده كه در معنا و موضوع له متّحدند و اختلافشان تنها در لحاظ و غرض از وضع مىباشد .