ايجرا ، ايجرن " ميگويند .
و مانند : " اءذن ، اءذنا ، اءذنوا ، اءذنى ، اءذنا ، اءذنّ " همزه در اينها نيز قلب به ياء ، و " ايذن ، ايذنا ، ايذنوا ، ايذنى ، ايذنا ، ايذنّ " مىشود .
و اين قلب در صورتى است كه صيغه در ابتداء واقع شود ، ولى در درج همزة به صورت خود برميگردد ، زيرا همزه وصل ساقط مىشود و دو همزه جمع نشده است ، مانند :
" وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي :
و از منافقان است كسى كه ميگويد اجازت فرما مرا - سورة التّوبة - 9 - آيه 49 " و
" وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ :
و خاندانت را به نماز فرمان ده - سوره طه - 20 - آيه 132 " و همچنين صيغهها و مثالهاى ديگر .
( استثناء )
در شش صيغه امر حاضر از مادّه " اكل و اخذ " فاء الفعل را حذف نموده ميگويند : " خذ ، خذا ، خذوا ، خذى ، خذا ، خذن " و " كل ، كلا ، كلوا ، كلى ، كلا ، كلن " و نيز همزه وصل حذف مىشود زيرا آوردن آن براى سكون فاء الفعل است ، و اين صيغهها در قرآن و غير قرآن چنين مشاهده مىشود ، و به صورت اصلش استعمال نشده ، و در غير اين دو ماده در غير قرآن از ماده " امر " " مر ، مرا ، مروا ، مرى ، مرا ، مرن " ديده شده است .
( مهموز الفاء از باب افعال )
مانند : " آمن ، يؤمن ، آمن ، ايمانا : گرويدن " ثلاثى مجردش " امن ، يامن ، امنا : سلامت و آرامش يافتن " و ايمان از