بزياده الف يك صورت ، بتكرار لام الفعل يك صورت ، و اين پانزده صورت سهگونه است : يا رباعى مجرد است مزيدش استعمال نشده ، يا رباعى مزيد است مجردش استعمال نشده ، يا هردو موجود و استعمال شده ، و در گونه دوم تعبير مىشود : ملحق به رباعى مزيد است ، اينك پانزده صورت به ترتيب مذكور مىشود .
( 1 - فوعل )
اين صورت ميان فاء الفعل و عين الفعل واو زياد شده مانند :
" رودن ، يرودن ، رودنة : خسته و مانده شدن " ثلاثى مجردش " ردن ، يردن ، ردنا : در هم كشيده شدن " است .
" هوجل ، يهوجل ، هوجلة : خفتن سبك " ثلاثى مجردش " هجل ، يهجل ، هجلا : با چشم اشارهكردن " است .
" حوقل ، يحوقل ، حوقلة و حيقالا : ناتوان شدن " ثلاثى مجردش " حقل ، يحقل ، حقلا : دل درد گرفتن حيوان در اثر خوردن علف با گل و خاك " .
" صومع ، يصومع ، صومعة : جمعكردن " ثلاثى مجردش " صمع ، يصمع ، صمعا : گذشتن بر افرادى و آنان را با سخن گردآوردن و نگه داشتن "
( 2 - فعول )
اين صورت ميان عين الفعل و لام الفعل واو زياد شده ، مانند :
" جهور يجهور ، جهورة : بلندكردن آواز " ثلاثى مجردش " جهر ، يجهر ، جهرا " به همان معنى است .