تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 426

مساهمون:

ص٤٢٦
لا يقال لا شبهة فى اتصال مجموع الزمانين بذلك الآن و هو بتمامه زمان الشك فى حدوثه لاحتمال تأخره عن الآخر مثلا اذا كان على يقين من عدم حدوث واحد منهما فى ساعة و صار على يقين من حدوث احدهما بلا تعيين فى ساعة اخرى بعدها و حدوث الآخر فى ساعة ثالثة كان زمان الشك فى حدوث كل منهما تمام الساعتين لا خصوص احدهما كما لا يخفى . فانه يقال نعم و لكنه اذا كان به لحاظ اضافته الى اجزاء الزمان و المفروض
شرح
قوله : لا يقال لا شبهة فى اتصال الخ اشكال نشود كه مجموع زمانين زمان فوت ولد يا پدر در روز جمعه و شنبه همچنان كه مثل زديم اين زمانها بتمامه زمان شك است كه آيا كدام از اين‌ها تقدم يا تأخر از ديگرى دارند پس در اين حال استصحاب صحيح است مثلا در مثل قبلى كه كه زده شد اگر مكلف روز پنجشنبه يقين دارد بعدم حدوث هيچ‌كدام از آنها يعنى يقين دارد بحيات و زنده بودن پدر و فرزند هر دو و در روز جمعه يقين بموت يكى از آنها دارد بلا تعيين و در روز شنبه يقين پيدا كرد بموت ديگرى زمان جمعه و شنبه شك در حدوث هركدام از آنها مىباشد و چون شك در حدوث هركدام دارد استصحاب جارى است كما لا يخفى . قوله : فانه يقال نعم الخ جواب آنكه اين معنائى كه بيان نموديد صحيح است كه شك به لحاظ اجزاء زمان باشد از روز جمعه تا روز يكشنبه ولى فرض ما آنست كه شك نه به لحاظ زمان مىباشد بلكه به لحاظ اضافه به ديگرى است مثلا اگر شك در خصوص موت پدر بود استصحاب عدم موت نسبت به زمان جارى بود . اما فرض آنست كه موت ولد و فرزند ايضا در زمان شك فوت پدر حاصل شده