ثم لا يخفى ان ذيل موثقة عمار فاذا علمت فقد قذر و ما لم تعلم فليس عليك يؤيد ما استظهرنا منها من كون الحكم المغيى واقعيا ثابتا للشيء بعنوانه لا ظاهر يا ثابتا له بما هو مشتبه لظهوره فى انه متفرع على الغاية وحدها و انه بيان لها وحدها منطوقها و مفهومها لا لها مع المغيى كما لا يخفى على المتأمل .
شرح
عدم قول بالفصل اثبات عموم حجية مىشود و هركه حجيت استصحاب حليت و طهارت را قائل است فرق بين آنها و غيره نمىگذارد پس دليل عام است در تمام موارد .
مخفى نماند قبلا اقوال در حجيت استصحاب گذشت كه دوازده قول منقول از مرحوم شيخ شده با آنكه نقل شده اقوال در آن پنجاه قول است پس چگونه قائل بتفصيل در بين نمىباشد بلكه دليل بر عموم حجيت استصحاب همانا اخبار عامه بود كه گذشت با آنكه حجيت استصحاب فى الجملة نزد عقلاء مسلم بود فراجع فيما سبق .
قوله : ثم لا يخفى ان ذيل موثقة عمار الخ مصنف بيان مىكند ذيل موثقه عمار قول امام عليه السّلام كه مىفرمايد فاذا علمت فقد قذر و ما لم تعلم فليس عليك اين ذيلى كه ذكر شد تأييد آنچه را كه ما استظهار نموديم از موثقه عمار مىكند از اينكه حكم مغيا حكم واقعى است كه ثابت است براى اشياء بعنوان اولى و مغيا عبارت از كل شىء طاهر و امثال آن مىباشد و اين حكم براى مغيا حكم واقعى است نه حكم ظاهرى باشد براى آن موضوعى كه مشتبه باشد طهارت و نجاست آن به جهت آنكه ظهور دارد ذيل روايتى كه ذكر شد كه آن ذيل متفرع بر غايت تنها مىباشد و آن ذيل بيان بر غايت است منطوقا و مفهوما منطوقا مادامىكه علم حاصل نشده است به نجاست استصحاب حكم طهارت برآن شىء مىشود و مفهوما اگر علم به نجاست حاصل شد طهارت از بين مىرود و حكم به نجاست آن مىشود نه