هذا مع أنّه لا موجب لاحتماله الا احتمال كون اللام فى اليقين للعهد اشارة الى اليقين فى فانه على يقين من وضوئه مع ان الظاهر انه للجنس كما هو الاصل فيه و سبق فانه على يقين الخ لا يكون قرينة عليه مع كمال الملاءمة مع الجنس ايضا فافهم
شرح
است كما آنكه ذكر شد .
دوم از وجوهى كه داخل در روايت است قوله عليه السّلام ابدا مىباشد كه مىفرمايد و لا ينقض اليقين بالشك ابدا و لفظ ابدا اشاره به قاعده كليه است نه خصوص وضوء و نظير لا ينبغى مىباشد كه در روايت ديگر بعدا ذكر خواهد شد انشاءالله تعالى .
وجه سوم كه دال بر عموم است آنكه يقين امر مبرم و مستحكم را مىگويند و شك در جاى تحير و غير مبرم مىباشد و بلا اشكال جايز نيست امر مبرم و مستحكم را انسان عاقل دست بردارد به واسطه غير مبرم و غير مستحكم و اين معنى خصوصيت در وضوء ندارد بلكه در تمام موارد شك و يقين لازم است عمل به آن و يقين مقدم است بر شك فتأمل جيدا .
قوله : هذا مع أنّه لا موجب لاحتماله الخ اشكال سوم كه از مرحوم شيخ نقل شده است بر مدعاى ما آنكه احتمال دارد الف و لام اليقين براى عهد ذكرى باشد و اشاره باشد بقوله ( ع ) كه مىفرمايد فانه على يقين من وضوئه و آن يقين قبلى الف و لام اشاره است به آن - و بر اين حال فقط استصحاب وضوء صحيح است و كليت ندارد در تمام موارد مصنف مىفرمايد در جواب كه ظاهر الف و لام براى عهد نيست بلكه براى جنس است كما آنكه اصل در الف و لام براى جنس مىباشد و سابق بودن قول امام عليه السّلام فانه على يقين اين جملهاى كه مقدم است قرينه نمىشود كه الف و لام اليقين الف و لام عهد باشد بلكه با آن جملهاى كه متقدم است الف و لام را جنس قرار بدهيم كمال ملائمه دارد با جنس فافهم .