ربيعهاند . از اسد است عنزه و جديله . بلاد عنزه ، عين التمر است در عراق ، در سه منزلى انبار . پس از آنجا به خيبر روان شدند و اكنون در آنجايند و سرزمينشان به غزيه از قبيلهء طى رسيد كه اكنون در عراق ، كثرت افراد و بسطت فرمانروايى از آن ايشان است . و از عنزه در افريقيه ، حى كوچكى است كه با رياح از بنى هلال بن عامر زندگى مىكنند . همچنين احياء چندى است كه همراه طى در بيابانهاى حجاز در طلب آب و گياه هستند . اما جديله : از ايشان است عبد القيس و هنب فرزندان افصى بن دعمى بن جديله . عبد القيس ، مساكنشان در تهامه است . سپس از آنجا به بحرين روان شدند و آن سرزمينهاى پهناورى است در مغرب درياى فارس و از مشرق به يمامه پيوسته است و از شمال به بصره و از جنوب به عمان ، نيز به بلاد هجر معروف است . از بحرين است قطيف و هجر و عسير و جزيرهء اوال و الاحساء . هجر دروازه يمن است از سمت عراق . در زمان ساسانيان از متصرفات ايران و تحت تملك ايشان بود . در باديهاش مردم فراوانى از بكر بن وائل و تميم زندگى مىكنند . چون بنى عبد القيس به آنان پيوستند ، جايشان تنگ شد و در سرزمينهايشان با آنان مشاركت نمودند .
گروهى از جانب آنان در مدينه نزد پيامبر ( ص ) آمده و اسلام آوردند . نيز از ايشان منذر بن عائذ [ 1 ] بن المنذر بن الحارث بن النعمان بن زياد بن نصر بن عمرو بن عوف بن جذيمة بن عوف بن انمار بن عمرو بن وديعه بن بكر به مدينه آمد . گويند كه : او سرور پيشوايشان به سوى اسلام بود . او در زمرهء اصحاب پيامبر ( ص ) درآمد . و نيز جارود بن عمرو بن حنش بن المعلى بن زيد بن حارثة بن معاوية بن ثعلبة بن جذيمه - و ثعلبه ، برادر عوف بن جذيمه بود - به ديدار رسول خدا آمد . او در ميان عبد القيس به سال نهم هجرى با منذر بن ساوى از بنى تميم آمدند . و ما در باب ايشان سخن خواهيم گفت . مردى نصرانى بود كه به اسلام گرويد او نيز در شمار اصحاب درآمد و مكانتى يافت . اما عبد القيس بعد از وفات پيامبر ( ص ) در شمار اهل رده بود . اينان منذر بن النعمان را كه كسرى پدرش را كشته بود ، بر خود امير كردند . ابو بكر ، علاء الحضرمى را كه به فتح بحرين رفته بود ، بر سر او فرستاد و منذر كشته شد . رياست عبد القيس همچنان در فرزندان جارود بود . سپس به پسرش منذر رسيد . عمر او را امارت بحرين داد سپس به اصطخرش فرستاد و عبيد اللّه بن زياد او را امارت هند داد . آنگاه حكومت به حكيم بن منذر رسيد . او پيش از آن كه به امارت عراق رسد ، امارت بحرين را گاهگاه بر عهده داشت .
اما هنب بن افصى ، از اين تيره است : نمر و وائل ، فرزندان قاسط بن هنب . بلاد بنى نمر بن قاسط رأس العين است و از ايشان است : صهيب بن سنان بن مالك بن عبد عمرو بن عقيل بن عامر بن جندلة بن جذيمة بن كعب بن سعد بن اسلم بن اوس مناة بن نمر بن قاسط ،
هامش
[ ( 1 ) ] عائد .