تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ابن خلدون ( فارسي ) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩
اما بكر بن وائل ، اينان نيز مشهور و پرشمارند . از ايشان است : يشكر بن بكر بن وائل ، و بنى عكابة بن صعب بن على بن بكر بن وائل ، و از ايشان است : بنى حنيفه و بنى عجل فرزندان لجيم بن صعب . بنى حنيفه را بطن‌هاى متعددى است كه بيشتر از فرزندان دول بن حنيفه‌اند . مواطن اينان يمامه از اوطان حجاز است چنان كه نجران از يمن است . و جانب شرقى آن به بحرين و بنى تميم مىرسد و غربى آن به اطراف يمن است و حجاز و جنوبى آن به نجران و شمالى آن به سرزمين نجد . در ازاى آن بيست منزل است . و از مكه چهار روز راه است در آنجا نخل و زرع بسيار است . مركز آن حجر ( به فتح ) است . و در آنجا شهرى است به نام يمامه و نيز وادى وسيعى به نام زرقاء كه پيش از بنى حنيفه ، مقر پادشاهان بود . بنى حنيفه بعدها شهر حجر را گرفتند و تا ظهور اسلام به همان حال بود . مواطن يمامه ، از آن بنى همدان بن يعفر بن السكسك بن وائل بن حمير بود . اينان بر ساكنان آن ديار از طسم و جديس غلبه يافتند . بنا به روايت طبرى ، آخرين پادشاهشان در آنجا قرط بن يعفر بود . چون او بمرد بعد از او ، طسم و جديس بر آن ديار غلبه يافتند . از اينان بود : زرقاء خواهر رياح بن طسم ، چنان كه در اخبارشان آورديم . ولى بار ديگر بنى حنيفه بر يمامه غلبه يافتند و طسم جديس را منكوب نمودند . پادشاهشان هوذة بن على بن ثمامة بن عمرو بن عبد العزى بن سحيم بن مرة بن الدول بن حنيفه بود كه كسرى تاج بر سر او نهاده و پسر عمش عمرو بن عمرو بن عبد اللّه بن عمرو بن عبد العزى كشندهء منذر بن ماء السماء بود در نبرد عين اباغ ( يوم عين اباغ ) . و از ايشان بود ثمامة بن اثال بن النعمان بن مسلمة بن عبيد بن ثعلبة بن الدول بن حنيفه پادشاه يمامه كه در اوان مبعث بود . كار او نيز به رده كشيد و در آن ماجرى كشته شد . نيز از ايشان است : نافع بن الازرق بن قيس بن . . . صبرة بن ذهل بن الدول بن حنيفه ، كه از خوارج بود و فرقهء ازارقه به دو منسوب است . و نيز از ايشان است : محكم بن الطفيل [ 1 ] بن مسلمة بن عبيد بن ثعلبة بن الدول بن حنيفه كه صحابى مسيلمهء كذاب بود . مسيلمه از بنى عدى بن حنيفه بود و نسب او چنين است : مسيلمة بن ثمامة بن كثير بن حبيب بن الحارث بن عبد الحارث بن عدى . اخبار مسيلمه در رده معروف است و ما در آن باب سخن خواهيم گفت . اما بنى عجل بن لجيم بن صعب ، اينان بودند كه - چنان كه گفتيم - در نبرد ذو قار ايرانيان را به هزيمت دادند . منازلشان از يمامه است تا بصره ، اينان از ميان رفته‌اند و در اين ايام در آن بلاد بنى عامر المنتفق بن عقيل بن عامر زندگى مىكنند . از آنان است : ابو دلف عجلى . ايشان را در عراق عجم دولتى بود ، كه از آن سخن خواهيم گفت . اما عكابة بن صعب بن على بن بكر بن وائل : از ايشان است تيم اللّه و قيس فرزندان ثعلبة بن عكابه و شيبان بن ذهل بن ثعلبه كه سه بطن عظيم‌اند وسيع‌تر و پر شعبه‌تر از همه
هامش
[ ( 1 ) ] محلم بن سبيع .
تاريخ ابن خلدون ( فارسي ) — صفحة 349 | ابن خلدون / عبد المحمد آيتى