نژادهاى عرب سخن در نژادهاى عرب و اينكه آنها نخستين اقوامند و اختلاف طبقات آنها و ترتيب طبقات آنها و انساب هر طبقهاى از آنها
بدان كه در ميان اعراب گروهى باديهنشيناند ، در چادرها سكونت مىكنند ، بر اسب سوار مىشوند و از چارپايانى چون شتر و گوسفند و بز ، معيشت خويش فراهم مىآورند ، از شيرشان مىنوشند و از كرك و مويشان براى گرم كردن خود يا ساختن وسايل خانه استفاده مىبرند و بارهاىشان را بر پشت آنها حمل مىكنند . اينان در مكانهاى مختلف فرود مىآيند و روزى خود را غالبا از شكار حيوانات به دست مىآورند و گاه نيز به راهزنى مىپردازند و همواره در سير و سفرند گاه از شدت گرما مىگريزند و گاه از سورت سرما . اين قوم در پى يافتن چراگاهها از جائى به جائى رخت مىبندند و به خاطر مصالح اشترانشان كه براى گذران معيشت و حمل بارها و گرم كردن خود بدان نياز دارند مسكن خود را در اقليم سوم برگزيدهاند . يعنى در سرزمينهاى بين بحر محيط ، از مغرب تا اقصاى يمن و از مشرق تا حدود هند . پس در يمن و حجاز و نجد و تهامه جاى گرفتند و نيز سرزمينهايى كه تا قرن پنجم بدانجا داخل شدند چون مصر و صحراها و تپههاى برقه و قسنطينه و افريقيه و مغرب اقصى و سوس . از خصوصيات اين سرزمينها اين است كه غالبا در ميان ريگستانها و بيابانها ، دهكدهها و كوهپايههائى است و در آن دهكدهها ملتهاى غير عرب زيست مىكنند ، در فصل بهار كه زمين سبز و خرم مىشود ، مىتوانند مواشى خود را در آنجا بچرانند و در تابستان براى جمع آورى خوراك يك سالهء خود از غلات و حبوبات به دهكدههاى اطراف بروند . چه بسا به مردم آن آباديها در اين ايام زيانهائى برسانند ، چون زدن قوافل و چرانيدن كشتزارها پيش از درويدن و غارت آنها پس از درويدن .
مگر مكانهايى كه دولت نگاهدارى از آنها را بر عهده گرفته باشد . چون پاييز فرا رسد به بيابانها روى مىآورند تا هم اشتران خود را بچرانند و هم آنها در ريگستانها بزايند . چون هوا روى به سردى نهد از بيم آسيب سرما به مناطق گرم كه جايگاه زمستانى آنهاست بگريزند .