است . على بن عبد العزيز الجرجانى در انساب خود بعد از ذكر عمرو ، گويد : پس اوس بن قلام العملقى بشوريد و زمام ملك به دست گرفت ، آنگاه جحجبا بن عتيك اللخمى بر او بشوريد و به قتلش آورد و خود به پادشاهى نشست . پس از او ، امرؤ القيس البدء بن عمرو ثالث پادشاه شد ، و پس از او پسرش نعمان الاكبر بن امرؤ القيس بن الشقيقه بر تخت برآمد و اين همان كسى است كه جامهء زاهدان را پوشيد و پادشاهى را واگذاشت و به سياحت پرداخت .
پس از او پسرش منذر ، سپس پسر او ، اسود بن المنذر ، سپس ابو يعفر بن علقمه بن مالك بن عدى اللخمى [ 1 ] پادشاهى يافت . پس از او ، امرؤ القيس بن النعمان الاكبر پادشاه شد و بعد از او ، پسرش امرؤ القيس . آنگاه موضوع حارث بن عدى الكندى پيش آمد تا ميانشان صلح افتاد و منذر ، دخترش هند را به همسرى برگزيد و او براى نعمان عمرو را زائيد . و بعد از منذر ، عمرو بن هند به حكومت رسيد ، سپس قابوس بن منذر برادر هند . آنگاه منذر بن المنذر ، برادر ديگرش ، آنگاه نعمان بن المنذر . اين است ترتيبى كه جرجانى آورده و با ترتيب طبرى جز در مورد حارث بن عمرو الكندى ، يكى است كه طبرى او را بعد از نعمان الاكبر بن امرؤ القيس و پسرش منذر مىآورد و جرجانى او را بعد از منذر بن امرؤ القيس بن النعمان . و ميان اين منذر ، و منذر بن النعمان الاكبر پنج تن از پادشاهانشان قرار دارد ، از آنانست ، ابو يعفر بن الذميل و خداوند بهتر داند كه كدام روايت درست است .
اما مسعودى با اين ترتيب مخالف است و مىگويد : بعد از نعمان الاكبر بن امرؤ القيس كه او را قائد الفرس مىنامد و شصت و پنج سال پادشاهى كرد ، پسرش منذر بيست و پنج سال ، و اين ترتيب چون ترتيب طبرى و جرجانى است . پس مسعودى ترتيب ديگرى مىآورد مخالف با طبرى و جرجانى و مىگويد : نعمان بن المنذر ، يعنى همانكه خورنق را بنا كرد ، سى و پنج سال در حيره پادشاهى كرد و اسود بن النعمان ، بيست سال و پسرش منذر ، چهل سال . مادر منذر ماء السماء نام داشت و از نمر بن قاسط ، از ربيعه ، بود و منذر را به او نسبت كنند ، آنگاه پسرش ، عمرو بن المنذر ، بيست و چهار سال فرمان راند و پس از او برادرش نعمان به پادشاهى رسيد . مادرش مامه بود و كسرى او را بكشت و اين آخرين پادشاه اين سلسله بود . مسعودى ترتيب شاهان اين سلسله را چنين نقل كرده و با آنچه طبرى و جرجانى آوردهاند ، فرق دارد .
سهيلى گويد : منذر بن ماء السماء را دو پسر بود كه مقام شاهى داشتند : يكى عمرو و ديگرى نعمان . مادر عمرو ، هند دختر حارث آكل المرار بود و اين عمرو ، از پادشاهان بزرگ حيره است . او را محرق مىگويند زيرا شهر الملهم را در يمامه به آتش كشيد . و زمان پادشاهى او پيش از كسرى انوشيروان بوده است . پس از او ، برادرش نعمان بن منذر به
هامش
[ ( 1 ) ] عدى بن الذميل .