فربما يدل على اختصاصه به قسم فى مورد و عدم اختصاصه به فى آخر على اختلاف الادلة و اختلاف المقامات بحسب مناسبات الاحكام و الموضوعات و غيرها من الامارات
و بالجملة القطع فيما كان موضوعا عقلا لا يكاد يتفاوت من حيث القاطع و لا من حيث المورد و لا من حيث السبب لا عقلا و هو واضح و لا شرعا لما عرفت من انه لا تناله يد الجعل نفيا و لا اثباتا
شرح
نيست كه معين شود كه آيا اين فرد از قطع از سبب عادى حاصل شده است يا غير عادى كما لا يخفى .
و اما نظير آنجائىكه قطع موضوعى است جائى است كه نذر كرده باشد كه اگر يقين به زنده بودن فرزندش پيدا كرد صدقهاى بدهد در اين مورد اگر خبرى آورند كه فرزند تو صحيح و سالم است عمل به نذر واجب نيست در جائى كه از خبر مخبر قطع حاصل نشود .
قوله فربما يدل على اختصاصه الخ قطع موضوعى بعض موارد اختصاص دارد دليل آن در مورد خاصى نظير قطع مجتهد كه از كتاب و سنت بايد گرفته شود نه از جفر و رمل و غيره و بعضى موارد اختصاص ندارد بلكه شامل عموم قطع مىشود و استفادهء آن بر اختلاف ادله است و اختلاف مقامات كه عموما دلالت دارد يا خصوصا بحسب مناسبات احكام و موضوعات و غير آنها از امارات و قرائن خارجيه يا داخليه .
قوله بالجملة القطع فيما كان موضوعا الخ و حاصل آنكه قطع طريقى كه موضوع حكم عقل مىباشد تفاوتى در حجيت آن نيست از جهت قاطع يا مورد قطع يا سبب قطع و غير ذلك در هركجائى پيدا