[ ثمره دوم عموم خطابات و رد آن و وجه اشتراك معدومين با موجودين ]
الثانية صحة التمسك باطلاقات الخطابات القرآنيّة بناء على التعميم لثبوت الاحكام لمن وجد و بلغ من المعدومين و ان لم يكن متحدا مع المشافهين فى الصنف و عدم صحته على عدمه لعدم كونها حينئذ متكفلة لاحكام غير المشافهين فلا بد من اثبات اتحاده معهم فى الصنف حتى يحكم بالاشتراك مع المشافهين فى الاحكام حيث لا دليل عليه حينئذ الا الاجماع و لا اجماع عليه الا فيما اتحد الصنف كما لا يخفى .
شرح
و در محل خودش اين مطلب تحقيق شده است و اگر ما تسليم شويم كه خطابات كتاب و سنت مخصوص است به مشافهين در زمان خطاب و مقصود به آنها است .
بااينحال مىگوييم تمام مردم تا روز قيامت شامل همين خطابات خواهند شد و لو ابتداء خطاب شامل غائبين نمىشود ولى بقرينهء خارجيه كه اخبار زياد داريم كه قرآن شريف حجت است بر آنها و تمام مكلفين مخاطبند و اخبار آنها را در جلد اول صفحه صد و سى دو بيان نموديم رجوع شود .
و همچنين دلالت مىكند بر عموم خطابات اخبارى كه وارد شده است از طرفين كه رجوع بثقلين شود كتاب اللّه و عترتى .
و همچنين اخبار متعارضين كه امام مىفرمايد رجوع بكتاب كنيد كه اگر موافق است صحيح است و اگر مخالف كتاب است فاضربوه على الجدار و غير ذلك از اخبارى كه دلالت مىكند كه قرآن شريف حجت است بر تمام تا روز قيامت پس اين ثمره براى اين بحث حاصل نشد .
قوله الثانية صحت التمسك باطلاقات الخ .
دوم از ثمرهاى كه براى اين بحث گرفتهاند آنست كه صحيح است تمسك باطلاقات خطابات قرآنيه بر معدومين بنا بر تعميم و عام بودن خطابات كه شامل بشود احكام آنها كسانى كه واجد بودند زمان حضور را و كسانى كه معدوم باشند و لو معدومين