نعم لا بأس بالتمسك به فى جوازه بعد احراز التمكن منه و القدرة عليه فيما لم يؤخذ فى موضوعاتها حكم اصلا فاذا شك فى جوازه صح التمسك
شرح
موضوعات آنها دو قسم است .
يك قسم آنها احكام اوليه است بر عناوين اوليه نظير ماء و خبز و خمر و تمر و غيره .
قسم دوم عناوين ثانويه است كه موضوعات آنها از اول بايد مقترن بمانع نباشد نظير اطاعت والدين در جائى واجب است كه فعل حرام نباشد بعناوين اوليه و همچنين نذر و شبه آن در جائى صحيح است كه بعناوين اوليه راجح باشد شرعا و اگر جائى از اول رجحانى ندارد اصلا موضوع نذر واقع نمىشود .
و همچنين اطاعت والدين در جائى واجب مىشود كه موضوع آن فى حد نفسه جايز باشد شرعا و اگر حرام شد مثل آنكه پدر امر كند به فرزند خود كه ترك نماز واجب كن در اين موارد و اطاعت والدين واجب نيست و ضرورى است اگر شك كرديم كه اگر موضوعى راجح است شرعا يا نه متعلق نذر واقع نمىشود و تمسك بعموم اوفوا بالنذر صحيح نيست و همچنين اگر شك كرديم كه آيا شرعا جايز است اين عمل تا تمسك بعموم اطاعت والدين كنيم يا نه در اين موارد تمسك بعموم جايز نيست چون از اول احراز نشده و معلوم نشده است كه اين فعل راجح است شرعا تا متعلق نذر واقع شود يا نه و همچنين شك در اطاعت والدين كما لا يخفى و كرارا گذشت قبلا كه هيچ حكمى اثبات موضوع خودش را نمىنمايد و احراز موضوع و اثبات آن بدليل ديگرى بايد ثابت شود تا تمسك بعموم بنمائيم .
قوله نعم لا بأس بالتمسك به الخ بله اگر متعلق نذر و موضوع آن راجح بودن شرطش نباشد و همچنين اطاعت