نعم لو طهرت على تقدير نجاستها به مجرد ملاقاتها بلا حاجة الى التعدد او انفصال الغسالة لا يعلم تفصيلا بنجاستها و ان علم بنجاستها حين ملاقات الاولى او الثانية اجمالا و لا مجال لاستصحابها بل كانت قاعدة الطهارة محكمة .
شرح
وجه سوم آنكه در اين موارد عسر و حرج است غالبا چون با وضوء اول چگونه ممكن است ترشح نشود به لباس مكلف و بعدا تطهير آنها غالبا غير ممكن است و در اين مورد به هريك وضو يك نماز بخواند نماز يقينا با طهارت واقع شده است و لو اعضاء نجس است ظاهرا .
قوله نعم لو طهرت على تقدير الخ بله در اين موارد اگر جاى وضوى اول را بشويد و تطهير كند به آب دوم و بعدا به آب دوم كه كر باشد وضوء بگيرد در اين موارد بنا بر تقدير به نجاست اولى پاك مىشود بشستن دوم جاى آن را در جائى كه احتياج بتعدد شستن يا انفصال غساله نداشته باشيم يعنى ظرف دوم چون كر مىباشد يا آب جارى است از اين جهت شستن چيز نجس به آن آب كر يا جارى احتياج بتعدد و انفصال غساله ندارد .
در اين حال علم تفصيلى به نجاست ملاقات ندارد و اگرچه علم به نجاست اعضاء وضوء در يكى از زمانها دارد يا حين ملاقات به آب اول يا حين ملاقات به آب ثانى و لكن اين علم اجمالى اثرى ندارد و مجالى براى استصحاب نجاست نيست چون استصحاب نجاست يا معارض است باستصحاب طهارت و تساقط مىشود هر دو و يا اصلا استصحاب بذاته جارى نمىشود .
در اين موارد كما آنكه مىآيد در استصحاب انشاءالله تعالى قاعده طهارت حاكم است و لا يخفى در اين مورد هم كه يكى از انائين كر باشد و موضع وضوء اول را به آن كر بشويد و بعدا وضوء بگيرد باز يقين به نجاست باقى است چون اعضاء وضوء را كه مىخواهد در كر ببرد يك مرتبه غير معقول است بلكه تدريجا