فلا يكاد يريد غيره على تقدير اتيانه و عدم عصيان امره
قلت ليت شعرى كيف لا يطارده الامر به غير الاهم و هل يكون طرده الا من جهة فعليته و مضادة متعلقة له و عدم ارادة غير الاهم على تقدير الاتيان به لا يوجب عدم طرده لطلبه مع تحققه على تقدير عدم الاتيان به و عصيان امره فيلزم اجتماعهما على هذا التقدير مع ما هما عليه من المطاردة من جهة المضادة بين المتعلقين .
شرح
شرط اگر بهخودىخود پيدا شد امر بصل فعلى مىشود پس امر مهم كه صلاة باشد مانع و طرد امر به ازاله نمىنمايد پس ترتب صحيح است .
قوله : فلا يكاد يزيد الخ يعنى مولا اراده غير اهم را نكرده است و فقط امر روى اهم كه ازاله باشد رفته است بر تقدير امتثال آن و عدم عصيان آن و حاصل اشكال مستشكل آن شد كه امر مهم طرد امر به اهم را نمىنمايد چون حافظ موضوع خودش ممكن نيست باشد بنابراين ترتب مانعى ندارد .
قوله : قلت ليت شعرى الخ جواب آنكه چگونه مطارد و مانع نمىباشد امر مهم امر اهم را كه صل باشد و نيست مانعيت او و طرد او الا فعليت امر به مهم يعنى امر صلاتى بعد از تحقق شرطش كه عصيان باشد به شرط متاخر در اين حال همين امر صلاتى طرد و منع امر به ازاله مىنمايد و ممكن نيست جمع شوند .
قوله : عدم ارادة غير الاهم الخ يعنى اراده مولا غير اهم را يعنى اراده اهم را نموده باشد كه ازاله باشد در وقتىكه مكلف اراده دارد اتيان امر به ازاله نمايد و عصيان آن امر نكند سبب نمىشود