مع ان فى صحة المنع منه كذلك نظرا وجهه انه يلزم ان لا يكون ترك الواجب حينئذ مخالفة و عصيانا لعدم التمكن شرعا منه لاختصاص جواز مقدمته بصورة الاتيان به و بالجملة يلزم ان يكون الايجاب مختصا بصورة الاتيان لاختصاص جواز المقدمة بها و هو محال فانه يكون من طلب الحاصل المحال فتدبر جيدا
شرح
كه فقط مقدمه موصله واجب باشد لا غير و اين معنى دلالت ندارد كه از اول فقط مقدمه موصله واجب بوده بلكه در مورد نهى مولا مانع است كه وجوب بر باقى باشد نظير بعض مقدمات كه از اول مانع از وجوب داشته كما آنكه گذشت .
قوله : مع ان فى الخ جواب ديگر آنكه اصلا ممكن نيست نهى در مورد چونكه عبد يا اراده امتثال مامور به را ندارد يا دارد اگر اراده ندارد تمام مقدمات حرام است چون غير موصله است و در حال حرام بودن تمام مقدمات ممكن نيست امتثال و لذا عصيان ندارد مأمور به چون تمكن ندارد شرعا و مانع شرعى مثل مانع عقلى مىباشد و اگر اراده امتثال مامور به را دارد كه مقدمه موصله مىشود و معناى موصله آنست كه بعد از وجود مامور به خارجا مقدمه واجب شود و اين معنى تحصيل حاصل است كه مصنف مىفرمايد من طلب الحاصل المحال
جواب از مصنف كرارا گذشت كه غرض از وجوب مقدمه تمكن مكلف به ذى المقدمه نيست بلكه وصول به ذى المقدمه است و جواب اشكالات ششگانه آن گذشت فراجع .
مخفى نماند بر آنكه اشكال هفتم لازم مىآيد بر وجوب مقدمه موصله كه از مصنف اخيرا ذكر نموديم كه در وقت عدم اراده مكلف امتثال مامور به را عصيان ندارد و جواب آنكه قدرت تكوينى مكلف بر امتثال دارد وجدانا و لو نهى از