تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 296

مساهمون:

ص٢٩٦
مثل قوله تعالى
رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا
سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ
رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي *
و غير از اين از آيات ديگر كه نسبت گناه و ظلم را بنفس خود انبياء داده است البته مراد از گناه و ظلم انبياء ترك اولى است كما آنكه در محل خودش آمده است . هفتم از مفاسدى كه بر مذهب جبريه لازم مىآيد مذهب آنها مخالف اجماع تمام انبياء مىباشد چون بلا اشكال انبياء احكامى از طرف خداى تعالى براى بندگان آورده‌اند از اوامر و نواهى و امر و نهى متضمن است قدرت مأمور را در آن فعل يا ترك آن و اگر مأمور قادر بر فعل يا در ترك آن نباشد كما آنكه جبريها مىگويند اين عمل لغو و بىفائده است بلكه عقلاء تعجب مىكنند از اين اوامر و نواهى و نسبت آن را بجهل و جنون و حمق مىدهند و مىگويند - به آمر تو كه مىدانى كه اين مأمور قدرت بر فعل يا بر ترك ندارد چگونه او را امر مىنمايى و اين مطلب و بطلان آن ببديهى عقل واضح است هشتم از مفاسد مذهب جبريها آنست كه لازم مىآيد سد باب استدلال بر اينكه خداى تعالى صادق است و استدلال بر اينكه اثبات صانع بنمائيم و استدلال بر صحة نبوت و استدلال بر صحة شريعت و اما آنكه استدلال بر اينكه خداى تعالى صادق است بنا بر قول شما خداى تعالى اعمال قبيح را مانعى ندارد بجا بياورد نعوذ باللّه جايز است كذب در اخبار خودش و وثوق بوعده او وعيد او نداشته باشيم و اخبارى كه در احكام آخرت و احوالات زمانهاى سابق فرموده است به اينها اطمينان پيدا نكنيم و استدلال بر صحة نبوت بنا بر قول آنها لازمه دارد كه معجزه را خداى تعالى بدست كسانى كه ادعاء پيغمبرى كرده‌اند از روى كذب
شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 296 | محمدحسين نجفى دولت آبادى اصفهانى