ان المنشأ ليس الا المفهوم لا الطلب الخارجى و لا غرو اصلا فى اتحاد الإرادة و العلم عينا و خارجا بل لا محيص عنه فى جميع صفاته تعالى لرجوع الصفات الى ذاته المقدسة قال امير المؤمنين عليه السلام و كمال توحيده الاخلاص له و كمال الاخلاص له نفى الصفات عنه
شرح
انشاء بانها تعلق نمىگيرد مثل آب و نان و غيره و علم هم يكى امورات تكوينيه خارجيه است
جواب آنكه غافل شدى شما از اينكه اتحاد اراده با علم بصلاح كه گفتيم خارجا است نه مفهوما يعنى اراده و علم در خارج متحد هستند و يكى هستند اگرچه در مفهوم دو چيز هستند ولى انشاء به آنها تعلق مىگيرد و ما گفتيم كه منشأ نيست الا در مفهوم نه در طلب خارجى يعنى نمىشود اشياء خارجى را انشاء كند انسان بلكه اشيائى كه در خارج مابازاء ندارند و مانعى ندارد كه بگوئيم اراده الهى و علم الهى عينا و خارجا يكى هستند بلكه لابديم بگوئيم يكى هستند در جميع صفات ذاتيه خداى تعالى چونكه اراده و علم از صفات ذات اقدس الهى هستند و صفات ذات اقدس الهى در خارج متحد هستند و يكى هستند با ذات اگرچه مفهوما اراده و علم دو چيز هستند قال امير المؤمنين ( ع ) و كمال توحيده الاخلاص له و كمال الاخلاص له نفى الصفات عنه يعنى كمال توحيد اخلاص بر اوست و كمال اخلاص نفى صفات از ذات اقدس الهى است در خارج نه مفهوما يعنى در خارج صفات ذاتيه الهيه با ذات اقدس الهى متحد و يكى است بخلاف صفات بنى آدم كه با ذات دو چيز هستند و از اين جهت است كه در تتمه آن خطبه مىباشد لشهادة كل صفة انها غير الموصوف و شهادة كل موصوف انه غير الصفة الى آخر خطبه شريفه مخفى نماند كه قبلا گذشت كه اراده و طلب دو چيز هستند چون اراده از