سؤال نموده : اصحاب ما در خصوص مهر زن اختلاف كردهاند . بعضى گفتهاند :
چون مرد به زن دخول نمود ، مهرش ساقط مىشود و چيزى بر او نيست .
بعضى گفتهاند : آن در دنيا و آخرت بر ذمّهء شوهر است ، اين چگونه است و آنچه در اين باب لازم است ، چيست ؟
جواب داده : إن كان عليه بالمهر كتاب فيه دين فهو لازم فى الدنيا و الاخرة و إن كان عليه كتاب فيه ذكر الصّدقات سقط إذا دخل بها و إن لم يكن عليه كتاب فإذا دخل بها سقط باقى الصّداق ؛ اگر به اسم شوهر تمسّكى باشد كه در آن مهر بهعنوان دين نوشته شده ، هرآينه در دنيا و آخرت بر ذمّهء شوهر است ، اگر به اسم او مكتوبى باشد كه صداقها در آن نوشته شده ، مهرش وقتى دخول نموده ، ساقط مىشود و اگر به اسم او مكتوب نباشد ، بقيّهء مهر وقتى به او دخول كرد ، ساقط مىگردد .
سؤال نموده : از صاحب عسكرى عليه السّلام روايت شده كه از آن حضرت پرسيدند : نماز در لباس خزى كه به او بر خرگوش - آن پشم نرمى است كه در جوف پشم زبر مىباشد - ممزوج شده ، چه صورت دارد ؟ از آن حضرت توقيع درآمده : جايز است ، نيز از آن حضرت روايت شده : جايز نيست ، حال به كدام امر عمل كنيم ؟
جواب بدين نهج داده : انّما حرّم في هذه الأوبار و الجلود معا فامّا الأوبار وحدها فحلال و قد سئل بعض العلماء عن قول الصّادق لا يصلّى فى الثعلب و لا فى الأرنب و لا بالثوب الّذى لصق ببدنه فقال : انّما عنّى الجلود دون غيرها ؛ حرام بودن نماز در اين وبرها و پوستها وقتى است كه باهم باشند ، امّا تنها ، نماز در آنها حلال و جايز است ؛ چنانكه از بعضى علما از معنى قول صادق عليه السّلام پرسيده شد كه نماز در روباه و لباسى كه بر بدن او چسبيده ، جايز نيست .
آن عالم عليه السّلام در جواب نوشت : مراد صادق عليه السّلام پوست روباه است ، نه غير آن ؛ يعنى نماز در پوست روباه جايز نيست .
سؤال نموده : در اصفهان پارچهاى مىبافند كه به آن عتابيّه مىگويند و از ابريشم خام و پوشيدهء رنگارنگ بافته شده ؛ آيا نماز در آن جايز است ؟
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 865
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٨٦٥