اين در زمانى بود كه ايشان سخن گفتن خدا را شنيدند و گفتند : ما اين را تصديق نمىكنيم ، مگر اينكه خدا را آشكارا ببينيم . به سبب اين دعوى كه در حقيقت ظلم بود ، صاعقهاى ايشان را گرفت ، پس مدّتى مردند .
آنگاه جناب موسى عرض كرد : پروردگارا ، وقتى نزد بنى اسراييل مراجعت كردم ، در خصوص ايشان به آنها چه بگويم ؟
خداى تعالى ايشان را براى او زنده گرداند ، آنان به دنيا برگشتند ، خوردند ، آشاميدند ، زن گرفتند و اولاد از ايشان متولّد گرديد ، سپس با اجلهاى خود وفات كردند .
نيز خداوند عزّ و جلّ به جناب عيسى عليه السّلام فرمود :
وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى بِإِذْنِي
« 1 » ؛ وقتى مردگان را به اذن من زنده مىگردانى . همهء مردگانى كه عيسى عليه السّلام به اذن خدا زنده گرداند ، به دنيا برگشتند و مدّتى ماندند ، بعد با اجلهاى خويش وفات كردند .
اصحاب كهف سىصد و نه سال در مغارهء خودشان ماندند ، بعد ، خداى تعالى ايشان را زنده نموده ، مبعوث گرداند ، پس ايشان برگشتند براى اينكه احوال پيغمبرشان از آنها پرسيده شود و قصّهء ايشان مشهور است .
اگر كسى گويد خداى تعالى در حقّ ايشان فرمود :
وَ تَحْسَبُهُمْ أَيْقاظاً وَ هُمْ رُقُودٌ
« 2 » ؛ گمان مىكنى ايشان بيدارند ، حال آنكه خوابيدهاند . پس بنا به مفادّ آيه ، ايشان خوابيده بودهاند ، بيدار شدند نه اينكه مرده بودند ، زيرا خداى تعالى در حقّشان چنين فرموده :
قالُوا يا وَيْلَنا مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ
« 3 » ؛ ايشان گفتند : اى واى بر ما ! چه كسى ما را از خوابگاه خود برانگيخت ؟
آنگاه خداوند كردگار فرمود : اين خواب نيست ، چيزى است كه خدا وعده كرده و پيغمبران در خصوص آن راست فرمودهاند . بنابراين ايشان مرده بودند ، هرچند
هامش
( 1 ) . سوره مائده ، آيه 110 .
( 2 ) . سوره كهف ، آيه 18 .
( 3 ) . سوره يس ، آيه 52 .