سى ماه است .
در تفسير قمى « 1 » آمده : مراد از انسان ، رسول خداست و مراد از والديه آنها ، حسن و حسيناند كه مادرش حسين را به دشوارى حمل نمود و به دشوارى بنهاد و اين ، آن چنان بود كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله پيش از حمل ، فاطمه عليها السّلام را به حسين و ولادتش بشارت داد و اينكه امامت تا روز قيامت در اولاد او مىباشد ، پس او را به آنچه از قتل و مصيبت ، به حسين عليه السّلام و اولاد او مىرسد ، خبر داد و خداوند در عوض قتل و مصايبش به او خبر داد امامت را در اولاد او قرار دهد و به مادرش اعلام نمود كه حسين كشته مىشود ، پس به دنيا ردّ گرديده مىشود و خداوند او را يارى مىكند ، تا آنكه دشمنان خود را مىكشد و خدا او را بر زمين مالك مىنمايد و اين تأويل :
وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ
« 2 » است .
حضرت ابو عبد اللّه عليه السّلام فرمودند : آيا كسى را ديدهايد كه ولد ذكرى را به او بشارت دادهاند ؛ وقتى به آنچه از قتل و مصايب بر آن بزرگوار وارد مىشود ، او را از روى كراهت حمل نمايد ، اعلام شد .
از جمله آيهء
الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ
« 3 » است ؛ يعنى آنچنان كسانى كه اگر ايشان را در زمين متمكّن نماييم نماز را به پا مىدارند ، زكات را ادا مىكنند و امربه معروف و نهى از منكر مىنمايند ، عاقبت امور براى خداست .
در تفسير قمى « 4 » است كه حضرت ابى جعفر عليه السّلام در بيان اين آيه فرمودند : اين آيه براى آل محمد تا آخر ائمّه عليهم السّلام ، مهدى عليه السّلام و اصحابش است كه خداوند ايشان را بر مشارق و مغارب زمين ، مالك مىگرداند ، دين را اظهار مىنمايد و به وسيلهء مهدى و
هامش
( 1 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 297 .
( 2 ) . سوره قصص ، آيه 5 .
( 3 ) . سوره حج ، آيه 41 .
( 4 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 85 .