خود خواند و ايشان او را اطاعت نمودند ؛ پيش از آنكه خداوند ، آسمان بنا شده ، زمين پهن شده ، هوا ، آب ، ملك و بشر را خلق فرمايد ، ما در علم خدا نورهايى بوديم كه او را تسبيح مىكرديم ، فرمانش را شنوا بوديم و او را اطاعت مىنموديم .
سلمان عرض كرد : يا رسول اللّه ! پدر و مادرم فدايت ! براى كسى كه ايشان را بشناسد ، چه فضل و مثوباتى است ؟
فرمود : اى سلمان ! كسى كه ايشان را به حقّ معرفتشان بشناسد و از ايشان اقتدا و پيروى نمايد ، پس دوست آنان را دوست بدارد و از دشمنان ايشان بيزارى بجويد ؛ و اللّه از ماست . به جايى كه ما وارد شدهايم ، وارد مىشود و در مكانى كه ما ساكن باشيم ، ساكن گردد .
سلمان عرض كرد : يا رسول اللّه ! آيا ايمان داشتن به آنان بدون معرفت به اسما و انساب ايشان ممكن است ؟
فرمود : نه ، يا سلمان !
سلمان عرض كرد : پس معرفت به انساب و اسماى ايشان از كجاست ، و حال آنكه من تا امام حسين عليه السّلام بيشتر به آنها معرفت ندارم ، چون به حسب ظاهر موجود نيستند ؟
حضرت رسول فرمود : اى سلمان ! بدان بعد از حسين ، سيّد العابدين على بن الحسين و بعد از او ، پسرش محمد بن على است ، او باقر علم اوّلين از نبيّين و مرسلين مىباشد .
بعد از او ، جعفر بن محمد ، لسان اللّه الصادق است ، پس از او ، موسى بن جعفر الكاظم كه صبرا للّه غيظ خود را كظم مىنمايد ، بعد از او ، على بن موسى كه در امر خدا رضا داده است ، پس از او ، محمد بن على كه اختيار كرده شده از خلق خداست ، بعد از او ، على بن محمد كه هادى الى اللّه است ، پس از او ، حسن بن على كه صامت و امين بر سرّ اللّه است ، سپس فلان و حضرت بقيّة اللّه عليهم السّلام را به نام نامى و اسم گرامىاش نام برد كه پسر حسن و مهدى ناطق ، قائم به حقّ اللّه است .
سلمان گويد : به گريه افتاده ، گفتم : يا رسول اللّه ! از كجا سلمان ، زمان اين بزرگواران
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 665
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٦٦٥