[ تفسير آيات دالّ بر رجعت ] 3 نجمة
از جمله آيهء
وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ * وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ
« 1 » است ؛ و ما مىخواهيم كه بر آنانكه در زمين ضعيف شده بودند ، منّت بگذاريم ، ايشان را پيشوايان و وارثان بگردانيم ، ايشان را در زمين تمكين دهيم و فرعون ، هامان و لشكرهاى آن دو نفر را بنماييم از ايشان آنچه كه بيم مىداشتند .
در تفسير برهان « 2 » است كه حضرت باقر و صادق عليهما السّلام فرمودند : فرعون و هامان در اين آيه ، دو شخص از جبابرهء قريشاند كه خداى تعالى ايشان را نزد قيام قائم آل محمد عليه السّلام در آخر الزمان زنده مىگرداند ، پس از ايشان ، از اعمالى كه پيش از موت و در دار دنيا نمودهاند ، انتقام مىكشد .
در مجمع البيان « 3 » آمده : به تحقيق روايت امير المؤمنين عليه السّلام به صحّت رسيده كه فرمود : قسم به كسى كه دانه شكافت و انسان خلقت فرمود ! هرآينه دنيا بر ما رو آورد بعد از اينكه از ما رسيده بود ؛ مثل روآوردن ناقه بر بچّهء خود و پس از آن ، اين آيه را تلاوت فرمود .
عيّاشى در تفسير خود از ابى الصباح كنانى روايت نموده كه حضرت باقر عليه السّلام به حضرت صادق عليه السّلام نظر نمود و فرمود : به خدا قسم ! اين فرزند از كسانى است كه خداوند دربارهء آنان فرمود :
وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ
« 4 » .
در نجمهء سيزدهم از عبقريّهء دهم اين بساط تأويلى براى اين آيه به روايت مفضّل گذشت ، فارجع .
هامش
( 1 ) . سوره قصص ، آيه 5 و 6 .
( 2 ) . تفسير مجمع البيان ، ج 7 ، ص 414 .
( 3 ) . ر . ك : همان .
( 4 ) . سوره قصص ، آيه 5 .