از جمله آيهء
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ
« 1 » است ؛ يعنى اگر بخواهيم از آسمان آيتى بر ايشان فروفرستيم ، پس گردنهاشان بر آن خضوعكننده مىگردد ، چنانكه در تأويل الايات است كه ابن عبّاس فرموده : اين آيه دربارهء ما و بنى اميّه نازل شده و براى ما بر ايشان دولتى مىباشد كه گردنهاى آنها بعد از صعوبت ، براى ما ذليل مىشود و بعد از آنكه عزيز بودند ، خوار مىشوند .
از جمله آيهء
سَيُرِيكُمْ آياتِهِ فَتَعْرِفُونَها
« 2 » است ؛ يعنى به زودى آياتش را به شما مىنمايد ، پس آن را بشناسيد ؛ چنانكه در تفسير قمى « 3 » است كه مراد از آيات ، امير المؤمنين و ائمّهاند عليهم السّلام ؛ آنگاه كه به دنيا رجوع فرمايند ، پس دشمنانشان ايشان را مىشناسند ، زيرا آنها را در دنيا ديدهاند .
از جمله آيهء
إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ
« 4 » است ؛ چنانكه ايضا در تفسير قمى « 5 » از حضرت على بن الحسين عليه السّلام روايت نموده كه در معنى اين آيه فرمودند : پيغمبر شما ، امير المؤمنين و ائمّه عليهم السّلام به سوى شما رجوع مىكنند .
از جمله آيهء
وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
« 6 » است ؛ يعنى و هرآينه بچشانيمشان ، البتّه از عذاب نزديكتر . نه عذاب عظيمتر ، تا باشد كه ايشان بازگردند ؛ چنانكه در حديث مفضل است كه از حضرت صادق عليه السّلام سؤال كرده
الْعَذابِ الْأَدْنى
و
الْعَذابِ الْأَكْبَرِ
چيست ؟ آن بزرگوار فرمود :
الْعَذابِ الْأَدْنى
عذاب رجعت و
الْعَذابِ الْأَكْبَرِ
عذاب روز قيامت است .
هامش
( 1 ) . سوره شعرا : آيه 4 .
( 2 ) . سوره نمل ، آيه 93 .
( 3 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 132 .
( 4 ) . سوره قصص ، آيه 85 .
( 5 ) . همان ، ص 147 .
( 6 ) . سوره سجده ، آيه 21 .