است ، چرا كه در منتخب البصائر « 1 » و تفسير برهان از ابى بصير از حضرت باقر عليه السّلام يا صادق عليه السّلام روايت نموده : مراد از آخرت در اين آيه ، زمان رجعت است .
از جمله آيهء
وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً
« 2 » است ؛ چنانكه در تفسير قمى « 3 » و منتخب البصائر « 4 » از معاوية بن عمّار روايت نموده كه از آن حضرت ، از معيشت ضنك پرسيدم كه اين معيشت براى چه كسانى است ؟
فرمود : به خدا قسم ! آن براى ناصبيان است .
عمّار گويد : گفتم : جعلت فداك ! من آنها را ديدم كه در عمر طولانى خود در رفاهيّت عيش وسعت گذران نمودند ، تا آنكه از دنيا درگذشتند .
حضرت فرمود : به خدا قسم ! تنگى معيشت ايشان در زمان رجعت است و به نحوى بر ايشان تنگ مىشود كه عذره ؛ يعنى غايط ، خواهند خورد .
[ بيان برخى از آيات رجعت ] 4 نجمة
از جمله آيهء
وَ حَرامٌ عَلى قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ
« 5 » است ، در تفسير قمى « 6 » از محمد بن مسلم از حضرت باقر و صادق عليهما السّلام روايت نموده كه فرمودند : هر قريه كه خداوند ، اهل آن را در دنيا به عذاب هلاك نمود ، در زمان رجعت به دنيا رجوع نخواهند كرد .
اين آيهء عظيمه دليلى بر حقيّت رجعت است ، زيرا احدى از اهل اسلام اين را انكار نمىكند كه تمام مردمان در روز قيامت رجوع خواهند كرد ، چه آنانكه در دنيا به
هامش
( 1 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 20 .
( 2 ) . سوره انبياء ، آيه 124 .
( 3 ) . تفسير القمى ، ج 1 ، ص 65 .
( 4 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 18 .
( 5 ) . سوره انبياء ، آيه 95 .
( 6 ) . تفسير القمى ، ج 1 ، صص 76 - 75 .