همين را فرموده و دليل بر اينكه اين حشر در رجعت مىباشد ، قول بارىتعالى است كه فرموده :
وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً . . .
. قال عليه السّلام : الايات امير المؤمنين و الائمّة عليهم السّلام .
راوى عرض كرد : به درستى كه عامّه گمان دارند مراد از قول بارىتعالى
وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً
« 1 » حشر در روز قيامت است .
آن بزرگوار فرمود : خداوند در روز قيامت از هر امّت ، فوجى را حشر مىفرمايد و باقى را حشر نمىفرمايد ، چنين نيست و لكن اين حشر فوجفوج ، در رجعت است .
امّا آيهاى كه ناظر به حشر قيامت است ، اين قول بارىتعالى است كه فرموده :
وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً
« 2 » . « 3 »
ايضا از حضرت صادق عليه السّلام در بحار روايت نموده كه فرمود : احدى از مؤمنين نيست كه كشته شده باشد مگر آنكه به دنيا رجوع مىكند ، تا آنكه انف خود بميرد و جز براى مؤمن محض و كافر صرف رجعتى نيست . « 4 »
در كافى « 5 » از آن حضرت عليه السّلام مروى است كه در تفسير قوله تعالى :
بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ
« 6 » فرموده : مراد از عباد ، قومى است كه خداوند آنها را قبل از قيام قائم مبعوث مىنمايد ، پس قاتلى از آل محمد را نمىگذارند مگر آنكه او را مىكشند .
ايضا از آن بزرگوار مروى است كه در آيهء
يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ * يَغْشَى النَّاسَ هذا عَذابٌ أَلِيمٌ
« 7 » فرموده : اوّلين آيه براى خروج حضرت قائم ، اين دود
هامش
( 1 ) . سوره نمل ، آيه 83 .
( 2 ) . سوره كهف ، آيه 47 .
( 3 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 131 .
( 4 ) . ر . ك : همان .
( 5 ) . الكافى ، ج 8 ، ص 206 .
( 6 ) . سوره اسراء ، آيه 5 .
( 7 ) . سوره دخان ، آيه 10 و 11 .