عبقريّه سيزدهم [ رجعت و كيفيت آن ]
در بيان معنى رجعت و كيفيّت آن است ، در آن دو مطلع و چند برج و در هر برج ، چند نجمه است .
مطلع اوّل : بدان رجعت در لغت به معنى بازگشت چيزى است كه سابقا بوده و در لسان شرع سه اطلاق دارد .
اوّل : بر ظهور حضرت بقيّة اللّه به حسب ظاهر در دنيا و خواندن مردمان با سيف به سوى بارىتعالى اطلاق مىشود ؛ چنانكه در بعضى اخبار است .
دوّم : بر زنده شدن بعضى از اموات در وقت ظهور آن بزرگوار اطلاق مىشود ؛ چنان كه مفادّ اخبار كثيرى است كه نبذى از آنها بعد از اين ذكر خواهد شد .
سوّم : بر ظهور رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله ، امير المؤمنين عليه السّلام و ائمّهء دين عليهم السّلام و بازگشت دشمنان ايشان به سوى دنيا و كسانى از دوستان ايشان كه خدا خواسته است ، اطلاق مىشود .
بايد دانست مراد از رجعتى كه مخالفين منكر آن مىباشند ، معنى اوّل رجعت نيست ، چراكه ايشان قايل به رجوع مهدى هستند . نهايتا بعضى مىگويند آن مهدى از بنى عبّاس است و تاكنون متولّد نشده و برخى گويند آن عيسى بن مريم است .
پس رجعتى كه مخالفين منكر آن هستند ، رجعت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله ، امير المؤمنين عليه السّلام و اولاد طاهرين آن بزرگوار با جمعى از مؤمنين محض و منافقين صرف به دنياست و به زعم خود ادلّهاى بر اين مدّعى اقامه نمودهاند ؛ چنانكه بعد از اين ، آن ادلّه با جوابهاى آنها ذكر خواهد شد و داعى آنها بر آن كار ، اين رجعت