بار كشته مىشود ، نه آنان كه در راه خدا كشته شدهاند ، زيرا ايشان شربت مرگ را نمىچشند ، بلكه حال ايشان چنان مىباشد كه خداى تعالى فرموده :
وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
« 1 » ؛ گمان مكنيد آنان كه در راه خدا كشته شدهاند ، مردگاناند ، بلكه زندهاند و نزد خداوند خود رزقوروزى داده شدهاند درحالىكه به آنچه خدا به ايشان عطا فرموده ، مسرور و شادماناند . به ملاحظهء حال كسانى كه با ايمان و عبادت و جهاد در دنيا ماندهاند ، هنوز از پشت سر به ايشان نرسيدهاند ، زيرا مىدانند اگر ايشان هم از دار دنيا به دار عقبى رحلت نمايند ، هرآينه به كرامت خدا فايز خواهند شد ، بر ايشان خوف و بيم نيست و هرگز محزون و اندوهگين نخواهند گشت ، « 2 » انتهى .
[ منكرين رجعت ] 18 نجمة
ايضا در بحار « 3 » از مفضل است كه خدمت حضرت صادق عليه السّلام : اى مولاى من ! عدّهاى از شيعيان شما به رجعتان قايل نيستند .
فرمود : آيا قول جدّ ما رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و قول ما ائمّه را نشنيدهاى كه مىگوييم :
« و لنذيقنّهم من العذاب الأدنى دون العذاب الأكبر « 4 » » ؛ هرآينه پيش از عذاب بزرگ ، عذاب كوچك را به ايشان مىچشانيم .
آن حضرت فرمود : عذاب كوچك ، عذاب رجعت و عذاب بزرگ ، عذاب روز
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران ، آيه 169 و 170 .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 53 ، ص 24 .
( 3 ) . همان ، ص 26 - 24 .
( 4 ) . همان ، ص 24 .