سيزده نفر مىباشند ، يكى هم خود حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله جمله سىصد و چهارده مىشود و اصحاب حضرت حجّت اللّه با خود حضرت هم ، به همين عدد مىباشند ، اللّهمّ اجعلنا منهم بحقّه و حقّ آبائه صلوات اللّه عليهم . پس معنى عبارت چنين است كه از عدد اسم محمد ، عدد مرسلين از پيغمبران كه سىصد و چهارده نفر باشند ، خارج مىشود .
در اينجا ميم مدغم را نيز حساب كرده و هرگاه باطن عدد اين اسم را به ظاهر عدد آن ضميمه نمودى ، خارج از دو جمله ، وقت ظهور خاتم اوليا ، حضرت امام محمد مهدى عليه السّلام مىباشد .
پس بفهم كه خيلى مشكل است يا مراد او اين است كه عدد باطن محمد ( 9262 ) را كه جمله صد و پنجاه و چهار ( 154 ) مىشود ، به ظاهر عدد 781106 ضميمه كنى كه جمله 1184 مىشود كه از اين دو جمله 1338 خارج خواهد گرديد و ظاهر عدد مقدّم را به جهت الغاز و ابهام مؤخّر گفته و اگر گفته بود الى عدد ظاهر ، زودتر منتقل مىشديم .
يا مرادش اين است كه ميم مدغم را حساب نكرده و باقى را به طريق باطن حساب نموده كه م ح م د / 90 9 90 35 جمله 224 مىشود ، آنوقت اينها را به عدد ظاهر اضافه نمايى كه مقدّم را مؤخّر آورده و ضمير در عدد بايد در آخر ظاهر ، باشد ، مثل اينكه عبارت الى عدد ظاهره مىباشد ، آنچه خارج از جملهء 324 و جملهء 1111 مىشود 1335 كه با حديث حضرت عسكرى و حضرت باقر عليهما السّلام مطابق خواهد بود .
از لطايف عبارت كان الخارج من الجملتين نيز ، وقت ظهور مكشوف مىافتد كه من را بر الخارج مقدّم ، قصد كرده باشد ، معنى چنين مىشود كه عدد از خارج جملتين 525804 جمله 1337 مىشود ، اگر مقصودش هم نبوده ، به خواست خدا چنين شده ، به كورى چشم بابىها كه سنهء 1262 به تيشهء خيال ، امام دروغگوى مفترى دينبرى را تراشيدند و اينقدر جرأت و شجاعت داشت كه از دار در بيت الخلا پايين افتاد و به سقر رفت .
س : اين عبارت از معصوم رسيده است ؟
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 45
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٤٥