و روز و سال ظهور مىفرمايد تا مستوجب تكذيب باشيم ، زيرا با اينكه مىگويم اميد دارم از سال هزار و سىصد و سى و پنج تا هزار و سىصد و سى و هشت ، ظهور كند ؛ اگر كسى بگويد كى ظهور مىفرمايد ؟ مىگويم : نمىدانم ؛ وقتى معيّن نكردهام .
س : ديگر چيزى داريد كه بر قرب وصال محبوب دو جهان ، امام زمان عليه السّلام دلالت كند ؟
ج : عبارت حضرت دانيال پيغمبر بعد از آيات چندى در فصل دوازده ، آيهء دوازدهم و به مناسبت امام دوازدهم فرموده : خوشا به حال كسى كه انتظار كشيده روزهاى هزار و سىصد و سى و پنج را دريابد . ظاهرا بايد مراد او ظهور حضرت حجّت عليه السّلام باشد ؛ چنانكه از آيات سابق آن ، مستفاد مىشود .
س : بهبه ! قلبم قوّت گرفت ديگر از مقرّبان چه در نظر داريد ؟
ج : معلوم مىشود جنابعالى ميلى به امام زمان داريد كه مشتاق ظهور آن حضرت هستيد ، به خلاف بعضى كه چون بفهمند ظهور نزديك است ، از ترس اعمال فاسد خود ، بيخ گوش آنها زرد شده ، منكر شوند كه خير ، فلانى مزخرف مىگويد ! هيچكس وقت ظهور را نمىداند و به اين زودىها ظهور نمىكند . من يقين دارم به اين زودى تشريف نخواهد آورد ولى اگر درد دين داشتند ، مىبايست اظهار بشاشت كنند كه زودتر فرج برسد .
خلاصه ، مرحوم ميرزا محمد اخبارى كه در زمان فتحعلى شاه و از علماى مرتاضين بوده ، در مفتاح الغيب در اسرار اسم محمد صلّى اللّه عليه و آله نقل مىكند : يخرج من اسمه عدد من أرسل من الأنبياء و إذا ضممت عدد باطن هذا الأسم إلى ظاهر عدده كان الخارج من الجملتين وقت ظهور خاتم الأولياء محمّد المهدى ، فافهم .
س : اين دو فقره خيلى مشكل است ؟
ج : گوش بده ! خواهى فهميد چون در علم حروف گاهى هندسهء ظاهر حرف را مىگيرند ، گاهى باطن حرف را كه زبر و بنيهء حرف باشد ، پس م / 90 ح / 9 م / 90 م / 90 د / 35 جمله ، سىصد و چهارده نفر پيغمبران مرسل مىشود كه بنابر مشهور ، سىصد و
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 44
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٤٤