پهن و دو كتفش فرو هشته و ميان آنها فراخ است .
فرمود : اى ابو محمد ! بهدرستىكه پدرم زره رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را پوشيد و آن را بر زمين مىكشيد ، بهدرستىكه من آن را پوشيدم ، پس به اينكه به اندازه باشد ، نزديكتر بود و آن زره بر بدن قائم مىباشد ؛ چنانكه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود ، دامنش از زمين مرتفع است به نحوى كه گويا پيش روى آن را با دو حلقه بلند كردهاند .
به روايت راوندى : آن زره بر صاحب اين امر ، مثمّر ؛ يعنى دامان بالا رفته است ، چنانكه بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود . بر اين مضمون اخبار متعدّد است .
علّامه مجلسى در هفتم بحار « 1 » فرموده : از اخبار ظاهر مىشود كه نزد ائمّه عليهم السّلام دو زره بود ؛ يكى از آنها علامت امامت بود كه بر بدن هر امامى راست مىآمد و ديگرى علامت حضرت قائم بود كه جز بر آن جناب - صلوات اللّه عليه - راست نمىآمد .
[ همراهى ابرى مخصوص ]
سى و دوّم ابرى مخصوص كه خداى تعالى آن را براى آن جناب ذخيره كرده كه در آن رعدوبرق است ؛ چنانكه صفار در بصائر « 2 » و شيخ مفيد در اختصاص « 3 » به سندهاى متعدّد از حضرت باقر عليه السّلام روايت كردند كه فرمود : آگاه باشيد ! بهدرستىكه ذو القرنين را ميان دو ابر مخيّر كردند ، پس ذلول ؛ يعنى آرام را برگزيد و صعب براى صاحب شما ذخيره شد .
راوى پرسيد : صعب كدام است ؟
فرمود : آن ابرى كه در آن رعدوبرق يا صاعقه باشد ، پس صاحب شما بر آن سوار مىشود . آگاه باشيد ! آن جناب بر آن ابر سوار مىشود ، پس او را در راههاى هفت آسمان و هفت زمين بالا مىبرد كه پنجتاى آن معمور و دوتاى آن خراب است .
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 26 ، ص 203 .
( 2 ) . بصائر الدرجات ، ص 429 .
( 3 ) . الاختصاص ، ص 199 .