تخطي إلى المحتوى الرئيسي

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 31

مساهمون:

ص٣١
در اين ، دو احتمال هست كه آن‌ها هردو به صورت ثانيه متعلّق باشند ؛ يكى در مقابل تصديق قول خدا و ديگرى در عوض يأس و نوميدىاى كه دل ايشان را فراگرفته ، زيرا چنين چشم داشتند كه گفتهء امام ، مطابق واقع درآيد ، وقتى مطابق درنيامد ، مأيوس و نوميد گرديدند ، از جهت اين حرمان و مأيوسى مستحقّ ثواب شدند .

[ علائم زمان ظهور ] 4 نجمة

ايضا در همين كتاب از كلينى ، او از حسين بن محمد ، او از جعفر بن محمد ، او از قسم بن اسماعيل ، او از حسن بن على بن ابراهيم ، او از برادرش و او از امام صادق عليه السّلام روايت نموده كه در خدمت آن حضرت سلاطين بنى فلان ؛ يعنى بنى عبّاس را ذكر نموديم . آن حضرت عليه السّلام فرمود : خلايق را هلاك ننمود ؛ يعنى اعتقادشان را ضايع نكرد ، مگر تعجيل ايشان در خصوص قائم - عجّل اللّه تعالى فرجه - و اين امر ، به‌درستىكه خداى تعالى به سبب بندگان تعجيل نمىكند ، زيرا اين امر وقتى دارد كه بايد در آن‌وقت ظاهر شود ، اگر بندگان آن‌وقت را دريابند ، نمىتوانند آن امر را يك ساعت از آن‌وقت ، پس‌وپيش كنند . ايضا در كتاب مذكور « 1 » از احمد بن على ، او از عبيد اللّه بن موسى ، او از محمد بن احمد قلانسى ، او از محمد بن على ، او از ابى جميل و او از حضرمى روايت نموده كه از صادق عليه السّلام شنيدم ، مىفرمود : ما براى اين امر ، وقت قرار نمىدهيم . در همين كتاب « 2 » از على بن حسين ، او از محمد بن على ، او از جبلّه ، او از على بن ابى حازم ، او از ابى بصير و او از امام صادق عليه السّلام روايت نموده كه خدمت آن حضرت عرض كردم : فدايت شوم ! ظهور قائم - عجّل اللّه تعالى فرجه - كى خواهد شد ؟ فرمود : يا ابا محمد ! ما اهل بيت براى اين امر وقت قرار نمىدهيم ، حال آن‌كه
هامش
( 1 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 289 . ( 2 ) . همان ، صص 290 - 289 .