به چيزى عالم است ، به علم خود عمل مىكند ؛ يعنى ما مىدانيم اظهار پارهاى چيزها به شما مضرّ است ، آنوقت به اصرار شما گوش نمىدهيم ، بلكه به علم خود عمل مىكنيم .
[ تكذيب تعيينكنندگان وقت ] 3 نجمة
در كتاب الغيبه « 1 » از ابن عقده ، او از على بن حسين ، او از حسن بن على بن يوسف و محمد بن على ، ايشان از سعدان بن مسلم ، او از ابى بصير و او از ابى عبد اللّه عليه السّلام روايت كرده كه خدمت آن حضرت عرض كردم : آيا اين امر : يعنى ظهور قائم - عجّل اللّه تعالى فرجه - وقت معيّنى ندارد كه به خاطر جمعى ظهورش در آنوقت ، بدنهاى خود را راحت كنيم ؟
فرمود : آرى ، وقت معيّن شده بود ، لكن شما آن را فاش نموديد ، از اينجهت خداوند عالم آن امر را از آنوقت به تأخير انداخت .
در كتاب مذكور « 2 » از على بن احمد ، او از عبد اللّه بن موسى عبّاسى ، او از يعقوب بن يزيد ، او از ابن ابى عمير ، او از ابن بكير و او از محمد بن مسلم روايت نموده ، او گفته امام صادق عليه السّلام به من فرمود : يا محمد ! هركس در خصوص تعيين وقت ظهور صاحب اين امر ، از ما به تو خبر دهد ، از تكذيب وى مترس و باك مكن ، زيرا در اين باب وقت تعيين نمىكنيم .
در كتاب مذكور « 3 » از ابن عقده ، او از محمد بن فضل بن ابراهيم ، سعدان بن اسحاق بن سعيد و احمد بن حسن بن عبد الملك در يكجا ايشان از ابن محبوب و او از اسحاق بن عمّار روايت نموده كه از امام صادق عليه السّلام شنيدم ، مىفرمود : وقت اين امر سال صد و چهل هجرى بود ، لكن آنوقت به شما خبر داده شد و شما آن را فاش نموديد ، از اين
هامش
( 1 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، صص 428 - 427 .
( 2 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 289 .
( 3 ) . همان ، صص 293 - 292 .