مكان خودمان منزل كرديم كه از مساكن ظالمين دور است ، برحسب آنچه به ما نمانده آن را خداى تعالى از صلاح براى ما و براى شيعهء مؤمنين ما در آن مادامى كه دولت دنيا براى فاسقين است ، پس تحقيق كه علم ما به خبرهاى شما محيط است و هيچ چيز از اخبار شما از علم و معرفت ما به بلايى كه به شما مىرسد ، غايب نمىشود . « 1 »
شيخ كلينى « 2 » و نعمانى « 3 » و ديگران به سندهاى خود روايت كردند كه امير المؤمنين عليه السّلام در يكى از خطبههاى طولانى خود فرمود : بار خدايا ! لابدّ است كه حجّتها در زمين تو برايت بوده باشد ، حجّتى بعد از حجّتى بر خلق تو كه ايشان را به سوى دين تو هدايت كنند و علم تو را به ايشان بياموزند تا اتباع پراكنده نشوند و اين حجج ، بعضى گاهى يا ظاهرند كه كسى ايشان را اطاعت نمىكند يا پنهان ترسان كه مترقّب زمان ظهور خود است . اگر شخص او در حال آسايش و آراى مردم در دولت باطل از ايشان غايب است ، پس علم ايشان از مردم غايب نيست و آوا يا آداب ايشان در قلوب مؤمنين گسترده شده و مؤمنين به آنها عملكنندهاند . تكذيبكنندگان به آنچه از آن وحشت دارند ، انس مىگيرند و مسرفين از آن ابا مىكنند .
به خدا قسم ! اين كلامى است كه بىبها كيل مىشود ؛ اگر كسى بود كه به گوش دل خود ، آن را مىشنيد ، پس آن را مىفهميد و آن را باور و پيروى مىكرد و بر آن منهاج ، سير مىكرد ، لذا بهسبب او رستگار مىشد . . . ، الخ .
شيخ جليل ، على بن حسين مسعودى در كتاب اثبات الوصيّه « 4 » از حضرت ابى محمد ، امام حسن عسكرى عليه السّلام روايت كرده كه آن جناب فرمود : چون حضرت صاحب متولّد شد ، خداوند تبارك و تعالى دو ملك را فرستاد ، پس آنجناب را برداشتند و تا سرادق عرش بردند ، تا اينكه در حضور خداوند تبارك و تعالى ايستاد .
هامش
( 1 ) . ر . ك : الاحتجاج ، ج 2 ، ص 323 - 322 .
( 2 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 339 .
( 3 ) . الغيبة ، ص 137 .
( 4 ) . اثبات الوصيه ، ص 260 .