دعاى چهارم : شيخ صدوق در كتاب كمال الدين « 1 » از عبد اللّه بن سنان روايت كرده ، گفت : ابو عبد اللّه عليه السّلام فرمود : زود است كه شبههاى به شما مىرسد ، پس بدون نشانه و راهنما و پيشواى هدايتكننده مىمانيد ، در آن شبهه نجات نمىيابد مگر كسى كه دعاى غريق را بخواند .
گفتم : دعاى غريق چگونه است ؟
فرمود : مىگويى : يا اللّه يا رحمن يا رحيم يا مقلّب القلوب تبّت قلبى على دينك .
گفتم : يا مقلّب القلوب و الأبصار ثبّت قلبى على دينك . فرمود : بهدرستىكه خداوند - عزّ و جلّ - مقلّب قلوب و ابصار است ، لكن چنانكه من مىگويم ، بگو : يا مقلّب القلوب ثبّت قلبى على دينك .
[ استمداد از صاحب الامر - عجل اللّه تعالى فرجه - ] 8 نجمة
ايضا هشتمين تكليف عامّهء رعاياى حضرت صاحب الامر عليه السّلام ، استمداد و استعانت و استكفا به آن جناب در هنگام شدايد ، اهوال ، بلايا ، امراض ، شبهات و فتنه از اطراف ، جوانب ، اقارب و اجانب ، راه چاره و طريق نديدن و در تنگناى مضيق افتادن است و حلّ شبهه ، رفع گريه ، دفع بليّه ، سدّ خلّه و نشان دادن راه به مقصود را از آن جناب بخواهد و ايشان به آن نحوى كه خود صلاح داند و تواند ، به آن متوسّل مستغيث برساند ؛ به حسب قدرت الهى و علوم لدنىّ ربّانى كه داراست و بر حال هركس در هر جا دانا و بر اجابت مسؤولش تواناست .
بلكه پيوسته فيضش به هركس به اندازهء قابليّت و استعداد و مراعات صلاح نظام عباد و بلاد رسيده و مىرسد و از نظر در امور رعاياى خود ، از مطيع ، عاصى ، عالم ، جاهل ، شريف ، دنى ، قوى و ضعيف غفلت نكرده و نمىكند .
خود آن جناب در توقيعى كه براى شيخ مفيد فرستادند ، مرقوم داشتند : ما اگرچه در
هامش
( 1 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 352 .