چنانكه چندين وقت است كه به صريح اخبار ، توسّل به ساحت عزّ امام غايب از انظار ، در آنها مندوب اليه و مرغوب فيه است . استادنا للمحدّث النورى - نوّر اللّه مرقده - در نجم ثاقب ، هشت وقت از آنها را مشروحا و مفصّلا نقل نموده است .
اين ناچيز در اين مختصر وجيز به اشارهاى اجمالى به هريك از آنها اكتفا مىنمايم و طريق تفصيل را به حوالهء به آن سفر جليل هدايت انتما ، مىگشايم .
پس مىگوييم :
اوّل : شب قدر كه به سبب نزول روح ، شب بروز ، ظهور ، قدر ، منزلت ، هيمنت ، سلطنت ، عظمت و جلالت امام عصر عليه السّلام است ، و آنقدر ملايكه براى تقدير امور سال عباد بر آن جناب وارد مىشود كه جاى بر زمين تنگ شود ؛ چنانكه در اخبار بسيار رسيده است .
در تفسير على بن ابراهيم « 1 » به چند سند معتبر از حضرت باقر و صادق و كاظم عليهم السّلام روايت كرده كه در تفسير آيهء مباركه
فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ
« 2 » فرمودند : خداوند هر امرى را از حقّ و باطل تقدير مىكند و آنچه در اين سال مىشود و بدا و مشيّت براى خداوند است كه آنچه را بخواهد ، پيش اندازد و آنچه را بخواهد از آجال ، ارزاق ، بلايا ، اعراض و امراض ، تأخير نمايد ، آنچه را بخواهد در آنها زياد كند و آن چه را بخواهد ، كم كند و آن را به رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و به امير المؤمنين عليه السّلام مىدهد و امير المؤمنين عليه السّلام آن را به ائمّه عليهم السّلام مىدهد ، تا اينكه آن به صاحب الزمان عليه السّلام مىرسد و در آن ، بلا ، مشيّت ، تقديم و تأخير را شرط مىكند .
دوّم : روز جمعه كه از چند جهت به امام عصر عليه السّلام تعلّق دارد ؛ يكى آنكه ولادت با سعادت آن جناب در آن روز بوده ، چنانكه در باب اوّل ذكر شد .
ديگر آنكه ظهور موفور السرور آن حضرت در آن روز خواهد بود و ترقّب و انتظار فرج در آن روز بيشتر از روزهاى ديگر است ؛ در جملهاى از اخبار به آن تصريح
هامش
( 1 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 290 .
( 2 ) . سوره دخان ، آيه 4 .