ساعت خود مثل نگاهبان و حامى هستند .
ساعت اوّل براى مولاى ما ، على - صلوات اللّه عليه - است و تا دوازدهم شمردند كه براى مولاى ما ، مهدى - صلوات اللّه عليه - است و انسان در هر ساعتى از آن ساعات دعا كند به آنچه از دعوات مخصوص او است ، چه روز كامل تابستان باشد يا روز زمستان ، زيرا دعاها به دوازده قسمت تقسيم مىشود ؛ مقدار روز به مقتضاى اخبار هر چه باشد .
بنابراين حال اگر بيرون رفتن تو براى سفر در ساعتى اتّفاق افتاد كه يكى از ائمّه عليهم السّلام به آن حمايتكنندهاند و خداوند ايشان را سبب نجات قرار داده ، پس بگو خداوندا مولاى من ، فلانى - صلوات اللّه عليه - را برسان و اسم آن امام را ببرد كه ما بر او سلام مىفرستيم و اينكه به سبب اقبال جناب تو بر او متوجّه مىكنيم در اينكه نگاهبانى به او ، حمايت و سلامتى و كمال سعادت ما بوده باشد و ضمان آن به امر تو بر او باشد ، به هر طرف كه توجّه كنيم در ساعتى كه او را مثل نگاهبان در آن ساعتت گرداندى .
مىگويم : هرگاه در منزلى فرود آمدى در ساعتى كه مختصّ به يكى از ايشان است ، آيا از آن منزل كوچ كردى ، پس بر آن امام سلام كن به آنچه تو را به او نزديك كند و به او خطاب كن در ضمانت آنچه در ساعت او حادث مىشود ، پس اگر خداوند نمىخواست ، اين را از تو دلالت نمىكرد و چون به اين عمل كردى ، خداوند عزّ و جلّ تو را به سوى خود هدايت مىكند و حركات و سكنات تو در سفر براى خانهء آخرت عبادت و سعادت مىشود ، انتهى .
چون كتاب امان موضوع براى آداب سفر بود ، لذا به آنچه متعلّق به اوست ، اقتصار فرمود و آنچه فرموده ، در هر شغل و كار دنيوى و اخروى جارى است كه آدمى خواسته در آن شروع كند و هركس طالب آن دعا باشد ، به نجم ثاقب رجوع نمايد .
پنجم : عصر روز دوشنبه .
ششم : عصر روز پنجشنبه كه در آن دو وقت ، اعمال عبّاد بر امام عصر عليه السّلام عرض مىشود ؛ چنانكه در عصر هر امامى ، بر آن جناب عرض مىشد و در زمان حضرت
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 837
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٨٣٧