رسول صلى اللّه عليه و إله بر آن جناب . اخبار در اين باب بسيار است و در غالب آن ، به عصر تصريح نشده ، لكن در بعضى ديگر ، اشاره شده و موافق با اعتبار است .
شيخ طبرسى رحمه اللّه در تفسير مجمع البيان « 1 » ذيل آيه شريفهء
وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ
« 2 » گفته : اصحاب ما روايت كردند اعمال امّت در هر دوشنبه و سهشنبه بر پيغمبر صلى اللّه عليه و إله عرض مىشود ، پس آنها را مىشناسند و همچنين بر ائمّهء هدى عليهم السّلام عرض مىشود ، پس آنها را مىشناسد و مقصود از قول خداوند ؛ و المؤمنون ايشان هستند .
از غرايب آنكه شيخ ابو الفتوح رازى در تفسير خود فرموده : در اخبار آمده : هر شب دوشنبه و پنجشنبه اعمال امّت را بر رسول خدا صلى اللّه عليه و إله و بر ائمّه عليهم السّلام عرض مىكنند و مراد از مؤمنان ، امامان معصوم باشد . « 3 »
هفتم : شب و روز نيمهء شعبان كه ولادت با سعادت آن جناب عليه السّلام در آن بوده و خداوند اين نعمت عظيم را در آن به بندگانش عطا فرموده ، پس سزاوار است تعظيم اين شب به جهت ولادت آن حضرت نزد مسلمين بوده باشد كه به حقوق امامت او معترفاند به اندازهء آنچه جدّ او محمد - صلوات اللّه عليه و آله - ذكر فرمود و اهل سعادت از امّت خود را به او بشارت داده ، چنانكه اگر مسلمانان را ظلمت فرا مىگرفت و لشكر دشمنان برايشان مشرف مىشدند ، نحوست گناهانشان به ايشان احاطه مىكرد .
پس خداى تعالى مولودى را پديدار مىكرد كه ايشان را از ذلّ عبوديّت منفك مىكرد ، هر دست بسته را از حقّ خود متمكّن مىكرد و به هر نفسى چيزى را عطا مىكرد كه به جهت سابقهء اعمال خود مستحقّ بود و در مغارب و مشارق براى خلايق بساطى مىگسترانيد كه اطراف آن يكسان ، الطاف آن بىپايان و اوصاف آن ، نيك و پسنديده ، جميع را بر آن مىنشاند ؛ نشاندن والد مهربان ، اولاد عزيز خود را ، يا نشاندن
هامش
( 1 ) . مجمع البيان فى تفسير القرآن ، ج 5 ، ص 119 .
( 2 ) . سوره توبه ، آيه 105 .
( 3 ) . ر . ك : وسائل الشيعه ، ج 16 ، ص 112 .