سپس پايين مىروم و در سرداب مطهّر داخل مىشوم ، نه كسى را آنجا مىبينم و نه چراغى .
وقتى مشرّف بودند ، آثار استسقاء در ايشان پيدا شد و خيلى صدمه مىزد . به سرداب مطهّر مشرّف شدند و فرمودند : امشب استشفاى عوامى گرفتم ، به سرداب مطهّر رفتم و در آن صفّهء كوچك داخل شدم ، پاهاى خود را به قصد شفا در آن چاه داخل كردم كه عوام به آن چاه غيبت مىگويند و خود را آويزان نمودم ، اندكى نكشيد كه مرض بالمرّه زايل شد .
آن مرحوم به مجاورت آنجا عازم شد ، لكن پس از مراجعت به نجف اشرف ، مانع شدند ، مرض عود كرد و در آخر ماه صفر سال هزار و دويست و نود مرحوم شدند ، حشره اللّه تعالى مع مواليه ، ان شاء اللّه .
[ اهل سامرّا ] 8 ياقوتة
در اين باب است كه اهل سامرّه نور دالّ بر وجود آن بزرگوار را به كرّات و دفعات ديدهاند .
العالم الثقة المؤتمن مرحوم حاجى ملّا حسن قزوينى الأصل كربلايى المشاء ، شيرازى الموطن كه از جملهء تلامذهء مرحوم آقاى بهبهانى بوده و به واسطهء كثرت مهارتش در علم اصول فقه ، در عصر خود به مجتهد اصولى شده معروف است . در آخر فصل چهارم از مجلس سىام كتاب رياض الشهاده « 1 » كه در ذكر بعضى از كسانى است كه شرف فيض حضور امام عصر - عجّل اللّه فرجه - را در غيبت كبرا ادراك نمودهاند ؛ بعد از ذكر جملهاى از آنها گفته : در اين فصل نيز اختصار كرديم ، چون اگر بخواهيم ، مجموع اشخاصى را كه شنيدهايم يا ديدهايم حضرت صاحب الامر - عجّل اللّه فرجه - را در اين ظرف هزار سال ديدهاند ، نقل كنيم ؛ مىتوان مجلّدات بزرگ از آن جمع كرد و
هامش
( 1 ) . رياض الشهادة ، ج 2 ، ص 310 - 308 .