چنانكه حضرت فرموده بود . پس آن مقدار از مال را بيرون كرد و مابقى آنرا فرستاده ، مقبول گرديد .
ايضا در بحار « 1 » است كه ابو نصر هبة اللّه بن محمد گفته : قبر عثمان بن سعيد در سمت غربى بغداد ، در شارع ميدان ، در اوّل مكان در نزديكى دروازه مشهور به دروازهء حبله در مسجد ، مشهود است ، دروازه در سمت راست كسى كه داخل مسجد شود ، واقع است و قبر در خود قبلهء مسجد واقع گرديده .
سپس شيخ صدوق گفته : قبر او را در همان موضع ديدم كه ابو نصر ذكر نموده بود ، روى قبر ديوارى و در آن ديوار ، محراب مسجد بنا شده بود و از يك سمت محراب ، درى بود كه به محلّ قبر كه در خانهء تنگ و تاريك بود ، باز مىشد . ما آنجا داخل مىشديم و آشكارا آنرا زيارت مىكرديم و كيفيّت آن از وقتى كه داخل بغداد گرديديم ، يعنى سال چهارصد و هشتم هجرى تا وقتى كه چهارصد و چهل از هجرت گذشته ، بدين نهج بود .
بعد از آن رييس ابى منصور محمد بن فرج آن ديوار را خراب كرد ، قبر را بيرون در گذاشت ، با اينكه بالاى آن صندوق ساخت و آن زير سقفى بود ، هركس مىخواست داخل مىشد و آنرا زيارت مىنمود ؛ همسايگان محلّه به زيارت آن تبرّك مىورزيدند و مىگفتند : او مردى صالح است و بسا مىگفتند : او پسر دايهء امام حسين عليه السّلام است و حقيقت حال را نمىدانستند و آن تا اين وقت كه سال چهارصد و چهل و هفت است ، بدان منوالى است كه پيشتر بود .
نفس الرّحمن في احوال محمّد بن عثمان [ محمد بن عثمان ] 2 ياقوتة
دوّمى از ايشان ابو جعفر محمد بن عثمان بود كه بعد از وفات پدر بزرگوارش به
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 347 .