قاضى القضاة را تصديق كرده و برخى تحسين نمودند . اين تمام حكايت بود و من اللّه التوفيق و الهداية .
صورت خطّ جناب تمام شد ، فاضل سابق الذكر هم اين مضمون را بلاواسطه از او روايت كرد و جناب ميرزا محمد حسين ساوجى هم كه از فضلاى تلامذهء مؤلّف است و او را به طلب اين خط فرستاده بودم ، تصديق اين مكتوب را از او نقل كرد .
[ شيخ على حلّاوى ] 17 ياقوتة
در اين باب است كه جناب مستطاب عالم عامل ، قدوة الأقران و الأماثل ، آقاى آقا شيخ على حلّاوى آن بزرگوار را در غيبت كبرا مىبيند و حين تشرّف مىشناسد .
سيّد العلماء العاملين و سند الفقهاء الراشدين ، حجّة الاسلام آقاى آقا سيّد على اكبر خويى - دامت بركاته - كه از جملهء معاصرين و از زمرهء مجاورين مشهد رضوى عرش قرين است مرا حديث كرد : وقتى از نجف اشرف به جهت انجام مطلبى كه در نظر بود به محلّهء سيفيّه رفتم ، در اثناى عبور از بازار آن بلد ، نظرم به قبّهء مسجد مانندى افتاد كه بر سر درب آن زيارت مختصرى از حضرت صاحب الزمان - عجّل اللّه فرجه - و خليفة الرحمان نوشته بود و آن نوشته اين بود : « هذا مقام صاحب الزمان » .
مردمان آن سامان از دور و نزديك در آن مكان جنّت نشان ، به زيارت مىرفته ، به ساحت قدس بارى دعا ، تضرّع ، زارى و توسّل مىجستند .
از اهالى حلّه وجه تسميهء آن مقام به مقام صاحب الزمان - عجّل اللّه فرجه - را سؤال نمودم ، متّفق الكلمه گفتند : اين مكان ، خانهء يكى از اهل علم اينجاست كه به آقا شيخ على موسوم بود و مردى بسيار زاهد ، عابد ، متّقى و هميشهء اوقات منتظر ظهور حضرت مهدى عليه السّلام بوده و هميشه مشغول خطاب و عتاب با آن جناب است كه اين غيبت شما در اين ازمنه و اعصار موقعيّتى ندارد ، چرا كه مخلصين جنابت در اقطار و امصار به اندازهء برگ درختان و قطرات باران است و در همين بلده بيش از هزار نفرند ،